دوازده هجرى نوشته شده است . اين نسخه را به رمز « B » نموده‌ايم . 5 - نسخه شماره پ . ن . س - 204 كتابخانه ملى لنينگراد ( سالتيكف شدرين ) به‌طورى كه بارتلدهم متوجه شده بود كاملترين نسخه « بدايع الوقايع » مىباشد كه به سال 1216 هجرى استنساخ شده است . اگرچه كاتب اين‌بار هم در متن دست برده است ولى نقص و تحريف اين نسبة كمتر است . اين نسخه را بعلامت « P » نشان داده‌ايم . 6 - نسخه شماره 3344 كتابخانه انستيتوى شرق‌شناسى فرهنگستان علوم اوزبكستان ترجمه « بدايع الوقايع » به زبان اوزبكى است كه چهارم ربيع الثانى سال 1245 در خيوه استنساخ شده است . در مقدمه‌اى كه به قلم مترجم دلاور خواجه نوشته شده مذكور است كه وى در سال 1241 هجرى به فرمان اللّه قلى خان كه يكى از خوانين خاندان كنگراد در خيوه بود « بدايع الوقايع » را به زبان اوزبكى ترجمه كرده و آن را « نوادر الحكايات » نام داده است . « نوادر الحكايات » با تحريفات و نواقصى كه دارد ترجمه دقيقى است و از نظر تحقيق متن « بدايع الوقايع » بسيار سودمند مىباشد . اين نسخه را به علامت « T » نشان داده‌ايم . در خاتمه بايد گفت روشى را كه ما به علت در دست نبودن نسخه مرغوب « بدايع الوقايع » پيش گرفتيم ما را بر آن داشت كه متون موجوده اين اثر را از نظر انتقاد تلقى كنيم و با رعايت سبك نگارش و سليقه ادبى واصفى و نيز با توجه به خصوصيات زبان او و زبان معاصرين او از بين نسخ متعددى كلمه‌اى را كه افصح و ابلغ بوده و به شيوه وى مناسب‌تر مىآمده انتخاب نماييم . ولى براى اينكه رأى و عقيده خود را تحميل نكنيم يا به اصطلاح تنها به قاضى نرفته باشيم با قيد نسخه‌بدلهاى مهم راه قضاوت را به خوانندگان روشن‌بين باز گذاشتيم . لنينگراد آلكساندر بلدروف 6 نوامبر 1968