است رعايت نكرده بلكه تربيت ديگرى را در نظر گرفتيم و آن اينكه هر كسى زمانش بيشتر ما نيز سرگذشت او را جلوتر آورديم و اين است كه در بخش يكم از كتابمان نخست ثميستوكليس و سپس آريستيديس و پس از آن الكبياديس و بازلوساندير را كه از سرداران يونانند ياد كرده سپس به ارتخشثر پادشاه هخامنشى و پس از آن به اگيسيلاوس شاه اسپارت پرداختيم . همين ترتيب را در بخش دوم نيز رعايت خواهيم نمود . هم اين نكته را بايد باز نمود كه اين ترجمه نه از اصل يونانى كتاب بلكه از ترجمه انگليسى آن نقل شده . در انگليس چندين ترجمه از كتاب پلوتارخ هست كه همگى آنها چاپ شده و ما ترجمه‌اى را كه به نام « ارثر هوگو كلوغ » خوانده مىشود برگزيده و اين ترجمه‌ها را از روى آن كرده‌ايم . همچنين تاريخهايى كه براى هر يك از پادشاهان و سركردگان ياد شده و زمان هر كدام را نشان داده در اين باره هم از كتابهاى دانشمندان اروپايى استفاده شده كه خود نگارنده رنجى نبرده و جستجويى در آن باره نكرده‌ام . و چون در ميان سرودن سرگذشتهاى اين سرداران و فرمانروايان ناگزير تاريخ يونان و ايران پديدار مىشود چيزى كه هست جسته جسته و ناسامان است براى آنكه خوانندگان از چگونگى آن تاريخ هم درست آگاه باشند در پايان هر بخشى يك خلاصه‌اى از تاريخ نيز آورده خواهد شد كه هم خود آگاهى سودمندى مىباشد و هم خوانندگان را در دانستن سرگذشتها و فهميدن آنها بيناتر مىگرداند . تهران 1313 احمد كسروى