سپس اورشليم را گرفته ، دار مقدس را از آنجا به تيسفون فرستادند « 1 » . عاقبت اسكندريه و بعض نواحى مصر را فروگرفتند . اين قسمتها از عهد هخامنشيان ببعد از تصرف ايران خارج شده بود « 2 » . در اين تاريخ ، يعنى 615 ميلادى ، قدرت و شوكت خسرو باوج تعالى رسيد . در سرحدات شرقى مهاجمات پادشاهى ، كه نسبش بهفتاليان مىپيوست ، و تابع خاقان ترك بود ، بپايمردى يكى از سرداران خسرو موسوم به سمبات باگراتونى « 3 » ارمنى دفع شد و اين پادشاه به خاك هلاك افتاد « 4 » . قسمتى از شمال غربى هندوستان طوق اطاعت شاهنشاه ايران را به گردن نهاد ، و وجود سكه‌هاى خسرو در اين نواحى شاهد اين مدعاست « 5 » . بزرگترين سرداران لشكر ايران دو تن بودند ، يكى شاهين وهمن‌زاذگان ، كه سمت پادگوسپانى غرب داشت ، ديگر فرخان ، كه او را روميزان « 6 » هم ميگفتند « 7 » ،

--> ( 1 ) - پل‌پيترس در انتشارات دانشگاه سن‌ژزف بيروت ، ج 9 ، جزوه 1 ( بيروت 1923 ) متن عربى روايت عيسوى را راجع بتسخير بيت المقدس بدست ايرانيان در سال 614 منتشر كرده است . ( 2 ) - پاپيروسهاى پهلوى ، كه در مصر يافته‌اند و اكنون در كتابخانه برلن ، و وين ، و مسكو ، و اشتراسبورك گوتينگن ، و اكسفورد از آنها نگاهدارى مىشود ، مربوط به همين زمان تسلط ايرانيان بر مصر است ، كه از 619 تا 629 طول كشيد . ر ك هانسن ، پاپيروسهاى پارسى ميانه موزه‌هاى برلن ، رساله آكادمى پروس 1937 ( برلن 1938 ) . ( 3 ) - Somdat Bagratuni ( 4 ) - ماركوارت ، ايرانشهر ، ص 66 و بعد . ( 5 ) - ماركوارت ، ايرانشهر ، ص 33 . ( 6 ) - Romezan ( 7 ) - گمنام گويدى ، ترجمه نلدكه ، ص 24 ، يادداشت 4 .