اردشير خوره چهار قريه با آتشگاه بنا نمود « 1 » . يكى براى خود و سه ديگر را براى شكل 32 - قصر سروستان ( ديولافوا ، صنعت باستانى ايران ) هر يك از سه پسرش زروانداذ و ماه‌گشنسب و كاردار تخصيص داد . نخستين را « فراز مرا آورا خوذايا » ( ؟ ) ( خدايا نزد من آى ) نام داد « 2 » و آن سه قريه ديگر را هر كدام بنام صاحبش ناميد از اينقرار : زروان داذان و ماه گشنسپان و كارداران و بعلاوه بموجب روايت طبرى ، سه باغ يكى از نخل و ديگرى از زيتون و ديگرى از سرو نشانيد و از هر نوع ، دوازده هزار درخت كاشت . ضمنا طبرى گويد ، كه همه اين قريه‌ها

--> ( 1 ) - اطلاعات راجع بمهرنرسه و پسرانش را طبرى آورده است ( ص 869 ، نلد كه ، ص 109 و بعد ) . ( 2 ) - طبرى در ترجمه عربى جمله فارسى فوق ضمير مؤنث به كار برده است ، بنابر قول نلدكه ( طبرى ، ص 111 ، يادداشت 7 ) سببش اينست ، كه لفظ نار در عربى مؤنث است . معذلك مقايسه كنيد با ص 168 اين كتاب ، اما راجع بفعل امر آور ر ك به نيبرگ موسوم به Danielsson octogenario dicatis ( Upsal . 1932 ) Symbolis Philotogicis O . A ص 237 و بعد .