بنابر روايت مؤلفان ارمنى ، در موقع جلوس پادشاه ، همه مسكوكات خزانه را گداخته و باتمثال شاه نو ضرب مىكردند . اسنادى نيز كه در گنج‌ها ضبط بود ، پس از تغييرات ضرورى ، كه در آن به عمل مىآمد ، بنام شاهنشاه جديد رونويس ميشد « 1 » . صناعت و تجارت و شوارع هيوئن تسيانگ سياح مشهور چينى ، كه در آغاز قرن هفتم ميلادى اوضاع ممالك مغرب آسيا را شرح داده است ، محصولات صنعتى ايران را بطور خلاصه چنين بيان مىكند . « محصولات عمده اين كشور طلا و نقره و مس و بلور كوهى و مرواريد نادر الوجود و مواد گرانبهاى ديگر است . صنعتگران اين ملك پارچه‌هاى ابريشمى و پشمى و قالى و چيزهاى ديگر مىبافند » « 2 » ، مسلما صنعت پارچه‌بافى يكى از صنايع مهمه ايران بوده است . براى وارد كردن ساير رشته‌هاى صنعتى در كشور و براى كشت و زرع در صحارى لم يزرع ، از قديم الايام عادت بر اين جارى بود ، كه اسيران جنگ را به چند گروه تقسيم كرده در قسمت‌هاى مختلف كشور ساكن مىنمودند ، بدين طريق داريوش اول بسيارى از مردم ارترى را بخوزستان كوچانيد « 3 » و ارد اسيران رومى را در حوالى مرو جاىگزين ساخت شاهپور اول نيز اسراى رومى را در گنديشاپور سكونت داد و در آنجا از مهارت روميان در كار مهندسى استفاده كرده و بند معروف

--> ( 1 ) - پاتكانيان ، مجله آسيائى ، 1866 ، شماره 1 ، ص 113 . ( 2 ) - بيل ، اسناد بودايى راجع بعالم غربى ، ج 2 ، ص 278 . ( 3 ) - ر ك هرودت ، كتاب ششم ، بند 119 و فلاويوس فيلوستراتوس ، كتاب اول ، بند 24 .