سيسيل ، تاريخ سيسيل اثر تيمائوس است با اين حال از نوشته‌هاى افوروس نيز براى تكميل اثر خويش سود جسته است ، ولى به عقيده‌ى او ، ديودور در كتاب پانزدهم براى شرح تاريخ سيسيل روش معكوس را برگزيده ، يعنى افوروس منبع اصلى و تيمائوس منبع فرعى وى بوده است . « 1 » پيرسون « 2 » نيز همين عقيده را دارد ؛ اما جاكوبى معتقد است كه منبع اصلى ديودور براى نگارش تاريخ غرب يونان ، افوروس بوده و تيمائوس منبع فرعى او بود . « 3 » لاكور « 4 » ، لويس « 5 » ، استيليانو « 6 » و كاون « 7 » نيز همين عقيده را دارند . هاموند ، تئوپمپوس را منبع ديودور در نگارش تاريخ غرب يونان مىپندارد ، ولى دلايل قانع‌كننده‌اى به دست نمىدهد . « 8 » مىتوان گفت كه منبع اصلى ديودور در نگارش تاريخ غرب يونان ( سيسيل ) تيمائوس است . همچنان كه مىدانيم تيمائوس مورخى از غرب يونان بوده است و درباره‌ى شيوه‌ى تاريخ‌نگارى وى آورده‌اند كه او جانب‌دارانه مىنوشته و همواره حس ميهن‌پرستى بر او چيره مىشده و عنان قلم از كف مىداده ، در ستايش هم‌ميهنان خويش قلم‌فرسايى مىكرده است . حتى پولىبيوس از وى به خاطر اغراق درباره‌ى پيروزىهاى سيسيليان انتقاد و نكوهش كرده است . حال اگر به آن فصل‌هايى از كتاب‌هاى يازدهم تا شانزدهم ديودور كه دربرگيرنده تاريخ سيسيل است ، نگاهى افكنيم ، رد پاى شيوه‌ى تاريخ‌نگارى تيمائوس به وضوح ديده مىشود . در اين‌جا تنها به نمونه‌اى از گزافه‌گويى و بزرگ‌نمايى ديودور درباره‌ى يونانيان سيسيل كه شيوه‌ى تاريخ‌نگارى تيمائوس را به ياد مىآورد و به نظر ما

--> ( 1 ) . . ( 2 ) . . ( 3 ) . . ( 4 ) . . ( 5 ) . . ( 6 ) . . ( 7 ) . . ( 8 ) . .