34 . پس از مرگ آرته ، آرتينس « 1 » به مدت 22 سال و آستى باراس « 2 » به مدت چهل سال بر تخت پادشاهى ماد فرمان راندند . در زمان اين پادشاه ، پارتيان خود را از سرسپردگى مادها رهايى بخشيدند و سرزمين و شهر خويش را به سكاها « 3 » سپردند . اين رويداد ، جنگى چندين ساله را بين سكاها و مادها موجب شد كه در طى آن نبردهاى زيادى روى داد ؛ افراد زيادى از دو طرف هلاك شدند تا اين‌كه عاقبت صلحى با اين شرايط برقرار گرديد : پارت‌ها مىبايست به اطاعت مادها درآيند و دو طرف املاك پيشين خويش را حفظ كرده ، پيمانى دائمى منعقد سازند . در اين اوان ، ملكه‌اى به نام زرين « 4 » ، بر سكاها فرمان مىراند ؛ وى در هنر جنگ خبره و ماهر بود و به پاس جسارت و چابكى سرآمد تمامى ديگر زنان سرزمينش بود . زنان سكاها اغلب ، شجاع و بىباك و در مخاطرات جنگى با همسران خويش تشريك مساعى مىكردند . زرين به پاس زيبايى خيره‌كننده‌اش برهمه‌ى آن‌ها برترى داشت و به واسطه‌ى ذهن خلاق و بىباكىاش ، از سوى همگان تحسين مىشد . او مردمان هم‌جوار را - كه يوغ ننگين بندگى را بر گردن سكاها نهاده بودند - شكست داد . بخش اعظم سرزمينش را آباد ، شهرهاى زيادى بنا و آداب و رسوم هم‌ميهنانش را تلطيف كرد . پس از مرگ وى ، ساكنان اين سرزمين براى قدردانى و يادآورى اين نيكىها ، آرامگاه باشكوهى برايش برپا داشتند . اين آرامگاه شامل هرمى بود كه هر ضلع آن ، 3 استاد طول و يك استاد ارتفاع داشت « 5 » و سر آن نوك تيز بود . برروى اين بنا ، مجسمه‌ى طلايى بزرگى نهاده بودند و چونان قهرمانى ، به وى احترام

--> ( 1 ) . Artynes ( 2 ) . Astibaras ( 3 ) . Saces ) / ( Scythes ؛ نام آن‌ها به صورت ساسه ، سيت ، سكاتيه ، سكوتيا ، سكستى و اسكيتس نيز آمده است . اقوامى بودند كه از شمال آسياى مركزى تا كناره‌هاى رود ايستر و دانوب سكنى داشتند . حدود 750 - 700 پ . م گروهى از آنان به ناحيه‌اى در روسيه جنوبى كه به نام آن‌ها به « سكوتيا » ( اسكيت ) معروف شد ، مهاجرت كردند . گروهى ديگر از آنان كه يونانيان ايشان را اسكيت مىخواندند ، كيميريان را - كه در ارمنستان كنونى ساكن بودند - از سرزمينشان بيرون رانده و با كمك قوم آشور ، اين قوم قديمى را به سال 638 پ . م از ريشه بركندند و مادها را نيز به اطاعت واداشتند . ( 4 ) . Zarine ( 5 ) . حدود صد و هشتاد و چهار متر