و احوال كشتىها مذكور شده ، معلوم عالى است كه در جانب دريا ، غزا و جهاد جناب عالى ما با كفار خاكسار هميشه بوده و داير است ؛ لهذا از براى حفظ دريا در جميع زمان ، كشتىهاى ما حاضر و مهيّاست . در اين حالت منافى محبّت چيزى واقع نشده است . اميد است كه من بعد نيز وضعى كه باعث برودت خواهد بود از جانبين صادر نگردد . از توارد رسايل مودّت و تردد رسل ذوى الاحترام خالى نموده نشود تا كه ساعة فساعه ، قواعد وفاق و مصادقت مستحكم شده ، يوما فيوما ، بنياد و داد مرصوص گردد . * * * بعد از رفتن سفير مصر ، جاسوس‌هاى سلطانى آمده ، اطلاع دادند كه سلطان مصر با توپ و توپخانه و پنجاه هزار سوار جرّار چركس و عرب معروف به جندى دو منزل يكى كرده ، به عزم استقبال و جنگ به سمت اردوى ما مىآيند . بنابراين ، در روز مذكور كه دوشنبه پنجم ماه رجب بود ، عقد مجلس مشورت عمومى گرديده ، امراء روم ايلى و آناطولى و قرامان حاضر شده ، مصالحت كردند . چون مىدانستند كه اگر به عزم جنگ شاه اسماعيل متوجه ايران شوند ، سلطان مصر خط رجعت آنها را بريده عرصه را به آنها تنگ خواهد كرد . مجبور به اين شدند كه اول رفع شرّ سلطان را نموده بعد متوجه ايران شوند ؛ و از براى اينكه موقع توقف اردو مساعد حركات عسكريه نبود ، قرار به اين گذاشتند كه به اردو حركت داده ، موقعى كه مساعد حركات عسكريه باشد ، به دست بياورند . روز سه‌شنبه ششم در صمانلو يورت منزل گزيدند . بعضى از جنديان مصر گريخته در اين منزل التجا به اردوى ما نمودند . روز چهارشنبه هفتم ، در شاملو يورتى و روز پنج‌شنبه هشتم نيز در زليخا يورتى منزل نمودند . روز جمعه نهم كه لازم بود در صوبادره منزل كنند ، نكرده دو منزل را طى نموده ، در سوركه منزل كردند . در اين منزل به حركات سفريهء اردو نظم داده موافق فن سوق الجيش ، لشكر و توپها را مهياى جنگ و بنه و آغروق را از عقب اردو به راه انداختند . روز شنبه دهم اردوى همايون ، از توجان دره كه بسيار دراز و صعب است ، به هزار صعوبت و مشقت عبور نمود ، و در قرب كاروانسراى خرابه واقع در دهنه دره مذكور منزل كرد . در اين منزل ، محمود بيگ از پسران رمضان اوغلى از اردوى مصريان گريخته به اردوى ما آمد و به حضرت سلطان عرض كرد كه سلطان مصر چند نفر فدايى از براى قصد وجود شريف معين كرده و آنها هم اين فعل مكروه مخنثانه را قبول نموده ، مىآيند . فردا ملحق به اردوى همايون خواهند شد . چون اين حركات مخنثانهء سلطان تا قيامت باعث بدنامى است ، قبول نكرده از براى اخبار آمدم و تمنّا هم از احدى ندارم . حضرت خداوندگار اين حرفها را كه از آن دلير شنيد ، بعد از اظهار خشنودى فرمودند كه « هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّي » « 1 » خداى تعالى

--> ( 1 ) . نمل ، 40