مىنمايند بعد از قليل مسافتى به دهنه و تنگه‌اى موسوم به چونالش داخل مىشوند . اعتماد السلطنه ، مطلع الشمس ، ج 1 ، ص 95 . 77 . قانچى . براساس نوشتهء رابينو كوهسار شامل چهار محله بوده است : كوهسار ، چناشك ، قانچى و حاجىلر . سكنهء آنجا افرادى خوش‌سيما و خوش‌بنيه و بيشتر از تركهاى گريلى بودند . قانچى درّه‌اى است خوش‌آب‌وهوا كه در آنجا تنها برنج كشت مىكرده‌اند . ه . ل . رابينو . سفرنامه مازندران و استرآباد . ترجمهء غلامعلى وحيد مازنداران . تهران . بنگاه ترجمه و نشر كتاب 1336 ، ص 115 و 116 . 78 . فرنگ ، به نوشته اعتماد السلطنه ، نام جايى در غرب چمن كالپوش است . همان كتاب ، ج 1 ، صص 104 - 103 . 79 . فارسيان ، بنابر مطلع الشمس ، نام ناحيه‌اى در نزديكى چمن كالپوش . همان كتاب ، ج 1 ، ص 104 - 103 . 80 . على بولاغ يا علابلاغى . همان چشمه على دامغان است . اعتماد السلطنه ، تاريخ منتظم ناصرى ، ج 3 ، زيرنويس ص 1457 . 81 . چوله . تيره‌اى از طايفه تكّه‌لو ، ايل بزرگ افشار كه در زمان صفويه همراه ساير طوايف ترك ، افشار ، در ابيورد زندگى مىكردند . آنها در زمان شاه عباس اول از تركستان به درگز انتقال يافتند . احتمالا محل زندگانى آنها نيز به چوله معروف است . على ميرنيا ، همان كتاب ، ص 93 . 82 . رضا قلى خان هدايت در فهرس التواريخ مىنويسد : « هنگامى كه آقا محمّد خان شيراز را گرفت ، خانواده لطف على خان را همراه ايل‌هاى قلمرو ما فى و خواجه‌وند و عبد الملكى به استرآباد كوچاند . فهرس التواريخ . ص 315 . 83 . نسخهء ملك بيست و پنجم نوشته است . اما نسخه مجلس پنجم . با مراجعه به تقويم تطبيقى مشخص شد كه بيست و پنج شعبان 1218 روز شنبه است و پنجم اين ماه روز يكشنبه . پس يكشنبه برگزيده شد . تقويم تطبيقى هزار و پانصدساله 84 . دزباد . جاده اصلى خراسان از ميان منطقه‌اى كه در شرق آن دزباد كه اعراب به آن