كه در راه كرمان لار قرار گرفته و تا كرمان شش روز راه است رفته بوده است . وى سپس مير مهر على « 5 » كلانتر تزرگ احمدى و سركردهء چهار هزار تن را پيشاپيش براى تسخير شهر لارگسيل داشت مير محمد على بنا به اطلاعاتى كه در نامهء او خطاب به مدير كمپانى هلند در گمبرون موجود است در 9 مه 1725 از تزرگ احمدى به طارم و از آنجا به روستاى سفيدبانى كه در اشغال افغانان بود رفته اين روستا را از چنگ افغانان شورشى بيرون كرده خلقى كثير از ايشان بكشت . و از آنجا به مهساى خون « 6 » رفت كه با مخالفت مردم اين روستا كه از قلعهء آبادى خود دفاع مىكردند روبرو گشت . روستائيان اينجا پس از تحمل تلفات سنگين به مير مهر على تسليم شدند . در 27 مه مير مهر على به جايگاهى رسيد كه تا لار چهار روز راه بود . در اينجا از سپاهيان خود بازديد كرد و ديد كه شمارهء آنها از چهار هزار به پنج يا شش هزار مرد افزايش يافته است . به خدادادخان حاكم افغانى لار دربارهء آمدن مير مهر على خبرهايى رسيده بود وى دوبار به سپاهيان در حال پيشروى مير مهر على با حيله‌گرى حمله برد و هر دو بار با شكست روبرو گشت . هر چند حملهء دوم او از نخستين حمله ، سخت‌تر بود . خداداد - خان صبر كرد تا سپاه مير مهر على به فاصلهء يك روزهء راه تالار رسيد آنگاه به آبادى - هاى حومهء لار گريخت . افغانان باقى مانده باز در دهكدهء سنى نشين اهواز « 7 » گرد آمدند . در سوم ژوئن 1725 مير مهر على به لار در آمد و آنجا را به نام شاه طهماسب

--> ( 5 ) - مير مهر على يكى از سركردگان بلوچ و كلانتر تزرگ احمدى كه تا سال 1732 در سياست محلى گرمسيرات نقش مهمى را ايفا كرد . ( 6 ) - Mhesai Ghoon ( 7 ) - دربارهء نقش اين قصبه و سنيان رك J . Aubin : Les Sunnites du Larestan et la Chute des Safavides , in : ج 33 ، 1965 ص 155 ف Revue des Etudes Islamiques