محبوب افغانان كرده بود با ريشخند كوشيد كه اتلام را راضى كند اما اتلام سر سوزنى رضايت نداد . چون خبر اين امتناع‌ها به گوش زبردست‌خان رسيد گفت : « بسيار خوب نخست بايد ببينم بىسرب و باروت هلنديان در ميناب چه مىتوانم كرد » اما از همين لحظه ، اختلاف ميان زبردست‌خان و شركت هلند آغاز گشت . سرانجام در 12 ژانويه 1728 زبردست‌خان مبارزهء خود را عليه نواب آغاز كرد ، او با تيمورخان و قريب هشتصد مرد كه بيشتر سواره بودند براى نابود كردن سلطان محمد ميرزا حركت كرد و صفى قلىبيگ را مقام جانشين حكومت بندرعباس داد . هلنديان در 15 ژانويه خبرهائى دربارهء نتيجهء مبارزهء زبردست‌خان دريافت داشتند . او از شميل به جستجوى نواب و سپاهيان بلوچش بيرون رفته اما اثرى از آنان به دست نياورده بود . بنابراين براى نگهداشت روحيهء سپاهيان خود به شتاب به پيش تاخت تا به آبادى بهمنى نزديك ميناب رسيد . تيمورخان كه او نيز بدون آگاهى زبر - دست‌خان با دويست مرد پيشاپيش رانده بود به اردوى نواب رسيد . امكان دستگيرى نواب سخت اندك بود چون تخمينا هشت هزار سپاهى با خود داشت . بنابراين تيمور خان به اين منظور كه سپاه نواب را از جايگاه امن و مستحكم كوهستانىشان بيرون آورد به جنگ و گريز پرداخت حيلهء او مؤثر افتاد و سپاهيان نواب به ميان دشت هموار سرازير شدند . در اين زمان زبردست‌خان با ششصد مرد ديگر به ميدان نبرد رسيد و چنان سخت به مردان نواب تاخت كه پس از سه ساعت نبرد همگان گريختند و او حاكم بر صحنهء نبرد گشت . نواب گريزان كه زبردست‌خان را به دنبال داشت به ميناب و از آنجا به كوهستانها شتافت تا شب فرا رسيد و ديگر افغانان نتوانستند او را دنبال كنند . كشتگان سپاه نواب چندان زياد بود كه زبردست‌خان مىخواست كوهى از سرهاى بريدهء ايشان در بندرعباس برافرازد . زبردست‌خان پس از اين نبرد به پيرامون قلعهء ميناب رفته در آنجا خرگاه افراشت . مدافعان قلعه به سركردگى احمدبيگ پسر مير جهانگير قوللر آغاسى باشى