در 18 ژوئن هلندىها دريافتند كه آدم‌هاى محمد زينل‌خان شبانه در گروههاى كوچك گريخته و خبر بازداشت خان را به آبادى سندرك رسانده‌اند . اتلام به خان اسير اجازه داد كه نامه‌اى براى خواهرزاده‌اش مير جهانگير بنويسد . در 22 ژوئن محمد صالح بيگ نامه‌اى از مير جهانگير دريافت داشت با اين مضمون : « دائى مرا از زندان هلنديان آزاد سازيد من پيشنهاد مىكنم كه تا زمانى كه سپاهيان گريخته از شركت هلند بازگردانده نشده‌اند دائى من نزد شما بازداشت باشد » . اما اتلام اين پيشنهاد را نپذيرفت . فرداى آن روز محمد صالح بيگ با ريشخند از اتلام خواست كه پيشنهاد مير جهانگير را بپذيرد به خصوص كه همگنان محمد صالح بيگ از هرمز او را تهديد كرده بودند كه اگر اين كار را انجام ندهد او را مقصر خواهند دانست زيرا به نظر ايشان اين منازعه در كار برداشت محصول خرما كه ناچار مىبايست در پيرامون ميناب و بخش‌هاى ديگر آغاز شود اختلال پديد مىآورد . اما اتلام حتى از توجه به درخواست - هاى محمد صالح بيگ تن زد . چون هلندىها انتظار داشتند كه اين ماجرا براى آنها دردسر پديد آورد دستور دادند كه ديوارهاى جايگاه نمايندگى هلند را افراشته‌تر سازند . و هر نگهبانى واحدى داشته باشد . او همچنين يك جدول نوبت خدمت براى نگهبانان شركت فراهم كرد تا از حملات غافلگيرانه در امان ماند و در اين احوال همه روز آب آشاميدنى ، چوب و سوخت ديگر نيازمنديهاى زندگانى را به درون شركت آورده و ذخيره مىكردند . در 26 ژوئن محمد صالح بيگ نامه‌اى از مير جهانگير ، حسن على بيگ و كلانتر ميناب دريافت كرد با اين مضمون : « ما از شما مىخواهيم كه دوباره به شاهزاده بپيونديد ، نيز از شما دعوت مىكنيم كه به سندرك بيائيد تا به اتفاق دربارهء يك استراتژى مشترك گفتگو كنيم . براى اينكه هر نوع سوء ظن بى اساس از ذهن شما دور شود فرزند مير جهانگير را نزد شما مىفرستيم . » محمد صالح بيگ پاسخ داد : « شما همگى چنانچه دوستانه به بندرعباس بياييد مقدمتان را گرامى خواهم داشت . » اثر بازداشت محمد زينل‌خان به زودى بالا گرفت . در 29 ژوئن 1727 اتلام