رسيده كاروان انگليسى را تا آبادى بندعلى اسكورت كردند . اما در گمبرون به سختى آثار اين رويدادها را مىتوانستى ديد جز اينكه به يارى دو فرانسوى خندق‌هاى مسخره‌اى مىساختند . افزون بر اين در چندين جاى شهر و بر روى قايق‌هاى بومى در دريا توپهائى مستقر ساخته بودند تا بتوانند به هرمز يا شميل بگريزند . جانشين و بسيارى از خانواده‌هاى شهر مدتها پيش به اين دو جايگاه گريخته بودند . نيز شايع بود كه جانشين كه چشم به راه آمدن نيروى كمكى است براى فرصت يافتن از خداداد خان خواسته است كه يك ماه به او مهلت دهد تا خود را تسليم كند . اهالى گمبرون از كندوكاو وحشيانهء افغان‌ها براى يافتن پول ، سخت در هراسند . در لار خدادادخان نقض قول كرده اهالى را در زير شكنجه قرار داده است . گمبرونيان ترجيح دادند كه به شركت - هاى هلند و انگليس تسليم شوند و در چنگ اين خونخواران نيفتند . با اينكه هر روز مردم انجمن كردند ولى كارى از پيش نبردند . انگليسىها با ورود كشتى فادرينگهام « 11 » جان تازه‌اى يافتند . اينان به فروش كاغذ شكر ، پارچه ، روناس ، انگوژه و جز آن پرداختند كه اين كار به زيان شركت هلند تمام مىشد . خدادادخان پس از تسخير لار به اتلام چنين نوشت : « به سبب دوستى شما با شاه اشرف به اطلاع مىرساند كه لار را تسخير كردم و پس از آنكه به مدافعان قلعهء لار اطمينان دادم كه بيگلربيگى شيراز ايشان را در پايان ماه رمضان يا 31 مه 1726 خواهد بخشود ايشان خود را به من تسليم كردند . سركردگان مدافعان قلعه ميرزا زاهد على ، ميرزا ابوطالب پسر ميرزا حسين ، ميرزا عبد الحسين پسر مير محمد ، آقا عنايت اللّه ، تقى حاجى ، و آقا نوروز بودند كه همراه با ساير مدافعان قلعه به طور انفرادى يا جمعى خودشان را در پرتو حمايت من قرار دادند . » اينان پانصد تومان به خداداد خان دادند كه او التفاتا آن را پذيرفت . فرداى آن روز يا يكم ژوئيه 1726 خدادادخان رسما زمام قلعهء لار را به نام شاه اشرف به دست گرفت .

--> ( 11 ) - Fadringham