اين امر موجب آبروريزى او گرديده است . » هلنديان همچنين براى وام دادن پول به ميرزا جهانگير « 8 » و معاون جانشين محمد سلب ( يا محمد صلب ) مورد آزار قرار گرفتند . مير جهانگير مدعى شد كه اين وام را براى پرداخت مواجب هزار و صد تا هزار و دويست بلوچ مىخواهد . شايع بود كه افغانان باز لار را تسخير كرده‌اند و او قصد داشت با اين بلوچان براى آزاد كردن لار برود . چون هلنديان از دادن پول تن زدند اين كلاشان اوباش سخت آزرده شده گرسنه چشمىشان افزايش يافت چنان كه اتلام محمد صالح بيگ را ناچار كرد آنها را متقاعد سازد كه نقشهء خودشان را دبارهء لار اجرا كنند و اگر موجب آزار شوند به ساكنان گمبرون دستور داده شود تا آنها را بزنند . اين كتك‌كاريها سابقا هم چند بار رخ داده بود . بلوچ‌ها پس از دريافت مبلغى به كورستان ( Kuristan ) كه تا گمبرون سه روز راه است رفته دوباره به بهانهء اينكه به اين ترتيب قادر به امرار معاش نبوده‌اند بازگشتند . در اين اثنا اين بلوچان ، روستائيان و شهر نشينان را تاراج و تنگدست ساخته به دستاويز اينكه دوست شهريان و روستائيانند مانند سال 1721 ايشانرا سخت آزردند . بلوچان در گرفتن دختركان ، پسركان ، زنان و مردان جوان هيچگونه ترديدى از خود نشان ندادند و اگر نمىتوانستند آنها را به فروش رسانند مانند غلام و كنيز از آنها استفاده مىكردند . اين تجاوز ادامه داشت و معلوم نبود اينها كى مىروند يا كى اين وضع به پايان مىرسد ، با اينكه پادشاه ايشان ، سيد احمدخان در همين نزديكى يعنى كرمان اقامت داشت . بنابراين چون سپاهيان انضباط نداشتند و به دزدى و راهزنى سرگرم بودند وضع گمبرون بسيار آشفته بود . هر شهروندى كه مال و منالى داشت براى گريز از سركيسه شدن مىگريخت و بدينسان بيشتر مردمان دارا از گمبرون گريختند . بهاى نيازمنديهاى زندگانى بسيار گران بود و قيمت‌ها روز به روز افزايش مى -

--> ( 8 ) - مير جهانگير رئيس آبادى سندرك بود . اين رويدادها در 27 ژانويه و 8 فوريه 1726 رخ داد . مير جهانگير در نيمهء مارس 1726 از بندرعباس بيرون رفت .