محمد رضا نصيرى

28

اسناد ومكاتبات تاريخى ايران ( دوره افشاريه ) ( فارسي )

قدم جدا نتواند بود و ورق‌نامه‌اى از بل انشراح در نيل ما يتمنا نتواند گشود سالك آن را گم گشته تپه حيرت و چون نقش قدم زمين‌گير جاده حسرت نداشته باشد بهتر آن است كه دشت نورد اين منهج غير متناهى به طالب عين الحيوه محامد الهى به خضر صلوات زاكيات جناب رسالت پناهى مشعله افروز ظلمات گمراهى و لب تشنگان زلال فيض متعال را روشنى بخش ديده آگاهى گردد . تا بنده گوهرى كه به بينه لولاك لما خلقت الافلاك « 9 » در يتيم گوهر پاكش غائيه وجود نه صدف آسمان در بحر كن فكان و به برهان اول ما خلق الله نورى « 10 » وجود فايض الجودش صادر اول متشرعات عالم امكان و عقول عشره انامل دست حمايتش در ظهور خلقت به همدستى قدرت از آستين « يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ » « 11 » نمايان ، فروزنده اخترى كه به رنگ فيضان چشمه نورى كه از پنجهء مهر جهان آرا در سپهر مينائى عيانست در ظهور شريعتش زلال فيض رحمت از بنام انامل اعجاز نماى او در جوش روانى و جواهر حصبا » در بحر كف گهر پا شش رطب اللسان ثنا خوانى و بدر منير از شق القمرش سينه چاك سرانگشت معجز بيانيست رسول امينى كه مهر نبوت به خاتم رسالتش به نقش نگين ، « وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ » « 12 » ، نامدار و پايهء شرف و عزتش در مرتبه اقصاى لى مع الله و درجه قصواى ، « مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ » « 13 » . عالى مقدار محمد سيد الكونين و الثقلين و الفريقين من عرب و من عجم فاق النبين فى خلق و فى خلق و لم يدانوه فى علم و لاكرم . لى مع الله نك سرافرازى * قاب قوسين محرم رازى تختى اوستنده فرش او ادانى « 14 » * تاجى اوستنده در ما اوحى « 15 » ساجى تابينده ليله المعراج * شام معراجى چرخ باشينه تاج اول شه جن و انس خيلى اننك * بلكه كونين اولوب طفيلى اننك قانسى تيل بيرله يا نبى الله * سنى تعريف ايده يم من گمراه مدح ذاتكده حق ديوب لولاك * لم يكن ذلك العلو سواك

--> ( 9 ) - حديث معروف ( 10 ) - حديث معروف ( 11 ) - دست خدا بالاى دست ايشان است . ( فتح / 10 ) . ( 12 ) - و محمد نيست مگر رسولى . ( آل عمران / 144 ) . ( 13 ) - هر كه فرمان رسول برد به تحقيق فرمان خدا برده است . ( مناء / 80 ) . ( 14 ) - اشاره به مضمون آيهء شريفهء « فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى . ( نجم / 9 ) . ( 15 ) - اشاره به مضمون آيهء شريفهء « فَأَوْحى إِلى عَبْدِهِ ما أَوْحى » ( نجم / 10 ) .