من بعد از مرور ايام و دهور بحول و قوه داور غفور نقص و فتورى به اركان و قوانين آن الى انقراض الزمان راه نيابد و موافقت و همراهى عاليجاه سفير مسفور روانهء دربار سپهر اقتدار سلطانى فرموديم كه ان شاء الله المنان به امداد و محبت باسط بساط و داد بنائى گذاشته شود كه مصون از قصور باشد و به ازاى اين امر عظيم كه در اين ولا به سعى و اهتمام نواب همايون ما را پيش رفته و صورت انجام يافته مىبايد كه اهل حل و عقد و خير انديشان آن دولت عليه عاليه نيز اين رويهء مرضيه و طريقهء انيقهء جعفريه را خامس مذاهب اربعه قرار داده نصيب ايشان را از مسجد الحرام به دستور ساير اهل اسلام معين و در ركنى از اركان بيت الله الحرام ايشان را شريك و مقرّر نمايند كه هر ساله اميرى از امراء ايران به اميرى حاج تعيين شود كه حجاج ايرانى را به شرف طواف بيت الحرام و زيارت مرقد منور حضرت خير الانام عليه الصلوه و السلام و خلفاء راشدين - رضوان الله تعالى عليهم اجمعين - مشرف سازد و معتمدى از سده عثمانى در دار السلطنهء ايران و ازين جانب مغايرت و مجانب نيز معتمدى در دار الخلافهء عظمى روم مقيم باشند تا آثار يكجهتى و اتحاد ما بر عالم و عالميان ظاهر گردد و اسراء ايرانى كه در ممالك وسيع الممالك روم باشند هر يك كه به رضا و رغبت ازدواج اختيار باشند بر عقد خود باقى و آنچه نباشند چون موافق شريعت مقدمهء نبوى خدمت آنها حرام است فرمان واجب الاذعان شرف صدور يابد كه در هر جا باشند مرخص ساخته روانه اوطان نمايند كه از اين طرف نيز همين شيوه ، معمول خواهد شد و ساير مراتب و امور ديگر به مامورين سفارش و القا شده كه ان شاء الله المنان مشافهه به تفصيل تقرير و خاطرنشان خواهند نمود . و چون مأمورين مزبور جهت ترويج دين و ملت وارد آستان آسمان بنيان مىگردد ، البته لازمهء خيرخواهى طرفين را منظور و خود را در ثواب اين امر عظيم شريك و سهيم خواهند نمود . باقى ايام وزارت و اقبال و حشمت و دولت و اجلال مستدام باد « 4 » .

--> ( 4 ) - بايگانى نخست‌وزيرى تركيه نامه همايون ج هفتم ص 474 .