9639 ما أخلق من عرف ربّه أن يعترف بذنبه . چه سزاوارست كسى كه شناخته باشد پروردگار خود را باين كه اعتراف كند بگناه خود ، يا اين كه چه سزاوارست كسى كه شناخته باشد پروردگار خود را اين كه اعتراف كند بگناه خود ، زيرا كه كسى كه شناخته باشد أو را ميداند كه هيچ چيز پنهان نيست از أو وأو آگاهست بر همه ، وبا وجود آن از غايت فضل وجود اعتراف بگناه را با وجود اطلاع بر آن وسيله وبهانهء بخشايش آن گردانيده پس با وجود اينها كسى چرا اعتراف بگناهان خود در آن درگاه نكند . . . ! 9640 ما خير دار تنقض نقض البناء وعمر يفنى فناء الزّاد . چيست خير سرائى كه خراب شود مانند خراب شدن عمارت ساخته شده ، وعمرى كه فانى شود مانند فانى شدن توشه ، تشبيه شده فانى شدن عمر بفانى شدن توشه كه روز بروز كم مىشود تا در اندك وقتي بالكليّه فانى شود ، واين استفهام انكاريست ومراد اينست كه چنين سرا وعمرى را خيرى نباشد ، خير از براي سراى آخرتست كه خرابى را بآن راهى نيست واز براي عمر در آن سراست كه جاويد وپاينده است . 9641 ما أعظم حلم اللَّه سبحانه عن أهل العناد ، وما أكثر عفوه عن مسر في العباد . چه عظيمست حلم خداى سبحانه از أهل عناد ، وبسيارست در گذشتن أو از اسراف كنندگان بندگان ، غرض اظهار تعجّب است از عظمت حلم وبردبارى حق تعالى از جمعى كه أهل عناد ودشمنى با اويند ومستحقّ آن حلم وبردبارى نيستند ، وهمچنين از بسيارى عفو ودر گذشتن أو از بندگانى كه از حدّ تجاوز كرده‌اند در گناه وعصيان ، واستحقاق عفو وغفران ندارند .