وقوع آنها احتراز كند وخود را در پناه برد از آنها بتوسّل بحقّ تعالى وتضرّع بدرگاه أو ودعاها ومانند آنها ، وهمچنين بتدبير أحوال خود بقدر مقدور كه اگر كسى پيش احتراز نكند تأسّف بعد از آن چنانكه شيوهء أكثر مردم است كه پيشتر اهمال كنند وبتدبير أحوال خود نپردازند نفعي ندارد . 8984 من استعان بعدوّه على حاجته ازداد بعدا منها . هر كه يارى جويد بدشمن خود بر حاجت خود زيادة كرده شود بحسب دورى از آن ، يعنى زياد كرده شود دورى أو از آن ، غرض منع از يارى جستن بدشمن است در حاجتي كه رو دهد واين كه سبب زيادتى دورى از آن مطلب مىشود ، زيرا كه دشمن كه بر آن آگاه شد سعى ميكند در اين كه أو بآن نرسد . 8985 من توكّل على اللَّه أضاءت له الشّبهات ، وكفى المؤنات وأمن التّبعات . هر كه توكّل كند بر خدا روشن شود از براي أو شبهه‌ها ، وكارگزارى كرده شود مؤنات واخراجات را ، وأيمن باشد از عاقبتهاى بد ، مراد به « شبهه‌ها » اموريست كه در آن اشتباهات باشد . 8986 من لم يقدّم اخلاص النيّة في الطّاعات لم يظفر بالمثوبات . هر كه پيش نيندازد خالص گردانيدن نيّت را از براي خدا در طاعتها فيروزى نيابد بثوابها . 8987 من لم يصبر على كدّه صبر على الافلاس . هر كه صبر نكند بر سختى كسب صبر كند بر بىچيزى ودورانديشى ، مراد ترغيب در سعى در كسب است وتحمّل تعب ومشقّت آن واگر نه بايد كه صبر كرد بر افلاس وپريشانى .