هر كه مالك شود از دنيا چيزى را فوت شود أو را از آخرت بيشتر از آنچه مالك شود ، زيرا كه كم مىشود كه كسب چيزى از دنيا بىوزر ووبال باشد وبر تقديرى كه بىآن باشد ثواب فقر وصبر بر آن يقين زيادة باشد از آنچه أو مالك شود وخود را بسبب آن از فقر بيرون آورد وآن ثواب را فوت كند از خود . 8909 من ترك للَّه سبحانه شيئا عوّضه اللَّه خيرا ممّا ترك . هر كه ترك كند چيزى را از براي خداى سبحانه ، عوض دهد خدا أو را بهتر از آنچه ترك كرده . 8910 من أضعف الحقّ وخذله أهلكه الباطل وقتله . هر كه ضعيف گرداند حقّ را وترك يارى آن كند هلاك گرداند أو را باطل وبكشد أو را . 8911 من قصّر في أيّام أمله قبل حضور أجله فقد خسر عمره وضرّه أجله . هر كه كوتاهى كند در ايّام امل خود پيش از حاضر شدن اجل خود پس بتحقيق كه عيبناك گرداند عمر خود را وضرر رساند باو اجل أو يعنى هر كه كوتاهى كند در كردن كارهاى خير در ايّامى كه اميد حيات وعمل دارد كه آن پيش از حاضر شدن مرگ اوست پس بتحقيق كه عمر خود را عيبناك گرداند ، زيرا كه غرض از عمر تحصيل سعادت أخرويست پس هرگاه كوتاهى كند در آن وصرف نكند آنرا در آن پس ضايع وباطل ومادّهء وزر ووبال گرداند آنرا ، وعيبى زيادة از آن نباشد . وممكن است كه ترجمه اين باشد كه : پس بتحقيق كه ناقص گرداند عمر خود را ، ومراد همان نقصان معنوي باشد ، يا اين كه آن سبب كوتاهى عمر نيز گردد ، و « ضرر رساند باو اجل أو ، يعنى مرگ أو » زيرا كه همين كه مرگ رسد زيان كار أو بر أو