8643 من بذل النّوال قبل السّؤال فهو الكريم المحبوب . هر كه بذل كند عطا را پيش از سؤال ، پس اوست كريم دوست داشته شده . 8644 من انفرد عن النّاس أنس « 1 » باللَّه سبحانه . هر كه تنهائى گزيند از مردم انس بگيرد بخداى سبحانه . 8645 من استغنى عن النّاس أغناه اللَّه سبحانه . هر كه بىنياز گردد از مردم توانگر گرداند أو را خداى سبحانه . 8646 من عمل بالحقّ مال اليه الخلق . هر كه عمل كند بحقّ ، ميل كند بسوى أو خلق . 8647 من استعمل الرّفق استدرّ الرّزق . هر كه كار فرمايد رفق ونرمى را ، روان سازد رزق وروزى را ، يعنى نرمى وهموارى كردن باعث روانى وافزونى روزى مىگردد . 8648 من وحّد اللَّه سبحانه لم يشبّهه بالخلق . هر كه يگانه داند خداى سبحانه را تشبيه نكند أو را بخلق ، مراد به « يگانه دانستن خدا » اينست كه داند كه مثل أو ممكن نيست ، وظاهرست كه چنين كسى تشبيه نكند أو را بخلق ، زيرا كه هر چه شبيه بخلق باشد مثل أو باشد يا ممكن باشد . 8649 من وثق بقسم اللَّه لم يتّهمه في الرّزق . هر كه اعتماد داشته باشد بر سوگند خدا متّهم ندارد أو را در روزى ، مراد اينست كه حقّ تعالى متكفّل روزى مردم شده وسوگند ياد كرده بر طبق آن ، پس هر كه را اعتماد باشد بر سوگند حقّ تعالى بايد كه أو را متّهم ندارد در آن ، واحتمال

--> ( 1 ) در بعضي نسخ بجاى « أنس » : « استأنس » است كه آن هم بمعنى « أنس » ميباشد .