8377 من استغفر اللَّه أصاب المغفرة . هر كه طلب آمرزش كند از خدا برسد بآمرزش ، مراد مجرّد طلب آن بزبان يا دل نيست بلكه طلب آنست از راهى كه حقّ تعالى از براي آن قرار داده كه آن توبه وپشيمانيست وعزم عدم عود بآن ، چه هرگاه راه مطلبي معلوم باشد طلب حقيقي آن اينست كه كسى آنرا از آن راه بطلبد ومجرّد اين كه بزبان گويد كه : خدايا آن را نصيب من كن يا بدل خواهد آنرا آن طلب نيست بلكه دعائيست كه گاهى مستجاب گردد وگاهى نگردد ، يا آرزوئيست كه گاهى برآيد وگاهى برنيايد . 8378 من أطاع اللَّه لم يشق أبدا . هر كه فرمانبردارى كند خدا را بدبخت نگردد هرگز . 8379 من أبصر عيب نفسه لم يعب أحدا . هر كه بينا شود بعيب نفس خود عيب نكند أحدى را . 8380 من أعجب بفعله أصيب بعقله . هر كه بعجب آورد بفعل خود نقصان رسيده شود بعقل أو ، يعنى هر كه كار أو أو را بعجب وخودبينى آورد يعنى اعتقاد حسن زياد بكارهاى خود داشته باشد اين دليل قصور ونقصان عقل اوست ورسيدن آفتى بآن . 8381 من قوّم لسانه زان عقله . هر كه راست گرداند زبان خود را زينت دهد عقل خود را . 8382 من أعجبه قوله فقد غرب عقله . هر كه بعجب وخودبينى آورده أو را سخن أو پس بتحقيق كه پنهان شده عقل أو ، غرض ذمّ عجب وخودبينى است واين كه آن از كسى واقع نمىشود مگر اين كه عقل أو پنهان شده باشد .