هر كه عمل كند بفرمانهاى خدا جمع كند مزد خير را . 8373 من أمن المكر لقى الشّرّ . هر كه أيمن باشد از مكر برخورد بشرّ ، مراد « ايمنى » از مكر خداى عزّ وجلّ است يعنى از سلوكى كه گاهى با گنهكاران ميكند شبيه بمكر وبصورت آن ، وآن اينست كه گنهكارى كه بسبب بزرگى گناه أو يا بسيارى آن كه اهليّت لطف ومرحمت نداشته باشد واگذارد أو را ، وهر چند گناه كند ببلائى كه باعث آگاهى أو شود گرفتار نسازد تا اين كه چون از حدّ گذرد أو را ببلائى عظيم گرفتار سازد ، يا اين كه أو را تا در دنياست واگذارد ونعمت دهد تا در آخرت بعذاب وخيم مبتلا گردد ، ومراد از اين فقرهء مباركه اينست كه آدمي كه بىگناه نمىباشد مگر اين كه معصوم باشد بايد كه بوفور نعمتهاى خدا بر أو ونفرستادن بلائي بسوى أو مغرور نشود وبسبب اين گناه در نظر أو سهل نگردد واحتمال اين دهد كه اين بعنوان مكر باشد كه اگر أيمن باشد از آن واحتمال آن ندهد وعمل كند آن را بر لطف ومرحمت خدا نسبت باو با وجود گناهان برخورد بشرّ يعنى برسد بجزاى بد در دنيا يا آخرت نعوذ باللّه منه . 8374 من عمل بطاعة اللَّه ملك . هر كه عمل كند بفرمانبردارى خدا مالك شود ، يعنى سعادت ونيكبختى را . 8375 من أمن مكر اللَّه هلك . هر كه أيمن گردد از مكر خدا هلاك گردد ، چنانكه در شرح فقرهء سابق سابق مذكور شد . 8376 من رضى بالدّنيا فاتته الآخرة . هر كه راضى گردد بدنيا فوت شود أو را آخرت .