بمعنى مرگ نباشد بلكه بمعنى مدّت عمر باشد ومعنى اين باشد كه : هر كه نگهبانى وحفظ كند مدّت عمر خود را كوتاه مىگرداند اميد خود را از ترس اين كه مبادا اميد دراز كوتاه گرداند آن را . 7945 من رغب فيما عند اللّه اخلص عمله . هر كه رغبت كند در آنچه نزد خداست خالص گرداند عمل خود را ، يعنى اگر كسى خواهد آنچه را نزد خداست از اجر وثواب اعمال بايد كه خالص گرداند عمل خود را از براي خدا وآميخته بغرض ديگر از ريا وغير آن نسازد واگر نه اجرى از براي آن نباشد . 7946 من عرف نفسه عرف ربّه . هر كه بشناسد نفس خود را بشناسد پروردگار خود را ، اين فقرهء مباركه قبل از اين نيز مذكور شد ومراد چنانكه مذكور شد يا اينست كه هر كه نفس خود را بشناسد پروردگار خود را بشناسد باعتبار اين كه از شناخت خود پى بوجود پروردگار خود وعلم وقدرت أو مىتوان برد چنانكه در كتب كلاميّه استدلال كرده‌اند ، ويا اين كه وجود پروردگار بمرتبه‌ايست از ظهور كه همين كه كسى خود را بشناسد وجود أو را نيز بداند واللّه تعالى يعلم . 7947 من كثر ضحكه مات قلبه . هر كه بسيار باشد خندهء أو مرده باشد دل أو ، زيرا كه خندهء بسيار كسى كند كه أو را غفلتى باشد از مرگ وعقبات وأهوال قيامت ، يا پروائى نباشد ، وبر هر تقدير ظاهرست كه دل أو حيات حقيقي معنوي نخواهد داشت . 7948 من أطلق غضبه تعجّل حتفه . هر كه رها كند خشم خود را شتاب كند مرگ أو ، مراد به « رها كردن