7856 من جهل نفسه اهملها . هر كه نداند نفس خود را وا مىگذارد آنرا . 7857 من عظّم نفسه حقّر . هر كه بزرگ شمارد نفس خود را حقير كرده شود ، يعنى حقّ تعالى أو را بجزاى آن عجب وخودبينى حقير وكوچك گرداند ، يا اين كه مردم أو را بسبب اين صفت نكوهيده حقير وكوچك شمارند . 7858 من صان نفسه وقّر . هر كه حفظ كند نفس خود را توقير كرده شود ، يعنى حفظ كند از مناهى ونافرمانى حقّ تعالى ، و « توقير كرده شود » يعنى مردم تعظيم وتوقير أو كنند ويا حقّ تعالى أو را در نظر ايشان عظيم نمايد . 7859 من عيّر بشئ بلى به . هر كه سرزنش كند بچيزى مبتلا شود بآن ، غرض منع از سرزنش كردن كسيست بعيبى يا بديى كه در أو باشد واين كه هر كه چنين سرزنشى بكند عاقبت بجزاى آن أو خود مبتلا شود بآن . 7860 من أكثر من شيء عرف به . هر كه بسيار كند چيزى را معروف مىشود بآن ، يعنى هر كه كارى را بسيار كند منسوب مىشود ميانهء مردم بآن كار ، وأو را بآن مىشناسند وبيكديگر مىشناسانند ، پس آدمي بايد كه رعايت كند كه كارى را كه بسيار كند كار خوبى باشد كه بآن مشهور ومعروف گردد وكار بدى نباشد كه ببدى معروف شود . 7861 من مزح استخفّ به .