هر كه راست گويد بصلاح آورد ديندارى خود را ، ودر بعضي نسخه‌ها « دنياه » بجاى « ديانته » است وبنا بر اين ترجمه اينست كه : بصلاح آورد دنياي خود را ، ومراد اينست كه صلاح دنيا نيز در راستگوئيست . 7794 من كذب افسد مروّته . هر كه دروغ گويد فاسد كند آدميت خود را . 7795 من قنع حسنت عبادته . هر كه قناعت كند نيكو باشد عبادت أو ، زيرا كه كسى كه قناعت كند فارغ شود از أكثر اشغال دنيوي وبعبادت نيكو تواند پرداخت . 7796 من اعتزل حسنت زهادته . هر كه گوشه‌گير گردد نيكو باشد زهادت أو ، « زهادت » « 1 » بمعنى ترك دنيا وبىرغبتى در آنست ، وظاهرست كه با گوشه‌گيرى آن آسانتر وبهتر تواند شد . 7797 من نسي اللّه أنساه نفسه . هر كه فراموش كند خدا را فراموش أو گرداند خدا نفس أو را ، مراد اينست كه كسى كه فراموش كند خدا را وياد أو نكند حقّ تعالى بجزاى آن چنان كند كه أو نفس خود را فراموش كند باين معنى كه سلب لطف خود از أو كند وأو را بخود واگذارد ، وهرگاه چنان شود أو تابع هوا وهوس خود گردد وبفكر نفس خود واصلاح آن نيفتد واصلاح آن نكند . 7798 من أساء خلقه عذّب نفسه . هر كه بد كند خوى خود را عذاب كند نفس خود را ، زيرا كه بدخو باندك چيز

--> ( 1 ) يعنى بفتح زاء .