بر أضراس ، پس بدرستى كه اين كند كننده‌ترست مر شمشيرها را از سرها . اين از جملهء كلاميست كه در آن تعليم بعضي از آداب جنگ فرموده‌اند ووجه « پيش انداختن زره‌دار » و « پس انداختن بىزره » ظاهرست ، و « أضراس » بمعنى دندانهاست يا خصوص سه دندان آخرين سه تا از بالا وسه تا از پائين از هر طرفي كه مجموع دوازده تا باشد وقبل أزين در فصل عين « عضّوا على » تا ( آخر ) نقل وترجمه وشرح شد نهايت در آنجا « النّواجذ » بجاى « الأضراس » بود ومذكور شد كه « نواجذ » بمعنى مطلق دندانهاست يا چهار دندان آخر در هر طرفي دوتا ، يكى از بالا ويكى از پائين . وظاهر اينست كه مراد در اينجا مطلق دندانهاست وتغيير « نواجذ » و « أضراس » مجرّد تغيير لفظي است كه از راويان شده بنا بر اين كه مراد يكى است . 6810 قدّم الاختبار في اتّخاذ الاخوان ، فانّ الاختبار معيار يفرق بين الأخيار والأشرار . پيش انداز آزمايش را در فرا گرفتن برادران ، پس بدرستى كه آزمايش معيارى است كه فرق ميكند ميانهء نيكان وبدان ، يعنى اگر خواهى كه برادران ودوستان از براي خود فراگيرى پيشتر آزمايش كن وهر كه را خوبى أو ظاهر شود أو را دوست خود فرا گير زيرا كه تا آزمايش نشود خوبان وبدان از هم جدا نشوند وظاهر نگردند . 6811 قدّم الاختبار ، واجد الاستظهار في اختيار الاخوان ، والّا الجأك الاضطرار إلى مقارنة الأشرار . پيش انداز آزمايش را ، ونيكو كن احتياط را در بر گزيدن برادران ، واگر نه ملجأ سازد ترا ضرورت بسوى همراهى بدان ، يعنى پيشتر آزمايش مردم بكن وخوب احتياط بكن تا از آنان كه خوبى ايشان ظاهر شود برادران ومصاحبان فراگيرى واگر پيش چنين نكنى گاه هست كه مضطرّ مىشوى بفرا گرفتن همراهان ومصاحبان ، وچون آزمايش نكردهء با بدان همراه ومصاحب گردى .