يعنى داشتن حاكم مردم را بر أحكام حق تعالى وعمل كردن به آنها باعث اين مىشود كه استيفاى همهء حقوق بشود ، زيرا كه هر گاه همه كس عمل بأحكام إلهي بكند هيچ حقي نزد كسى نماند نه از حقوق إلهي ونه از حقوق ديگران ، پس استيفاى همهء حقوق بشود ، وهمچنين آن تمام لطف باشد بمردم ، زيرا كه باعث انتظام أحوال دنيوي وأخروي هر كس گردد واين تمام لطف است « 1 » . 6525 في العجلة النّدامة . در تعجيل كردن پشيمانى است ، يعنى تعجيل كردن در كارها وكردن آنها بي تأمّل وتفكر بسيارست كه سبب پشيمانى گردد . 6526 في الأناة السّلامة . در درنگ سلامتى است ، يعنى درنگ كردن در كارها وتثبت وتفكر در آنها . 6527 في كلّ شيء يذمّ السّرف ، الّا في صنائع المعروف والمبالغة في الطّاعة . در هر چيز مذمّت كرده مىشود اسراف ، مگر در كرده شده‌هاى خير ومبالغه نمودن در فرمانبردارى حق تعالى .

--> ( 1 ) بايد دانست كه اين تحقيق بسيار درست ونفيس ودقيق است زيرا در جاى خود از كتب أصول وكلام ثابت شده كه احكام إلهيه مبتنى بر مصالح ومفاسد نفس الامريّه است پس هيچ حكمي بي مصلحت وضع نشده است ، وچون أوامر ونواهى از منافع ومضارّ واقعي منبعث گشته باشد در عمل به آنها بطور حتم ويقين صلاح خلق خواهد بود وچون صلاح خلق باشد متعلّق رضا وارادهء حق تعالى نيز خواهد بود چنانكه در علم كلام بثبوت پيوسته ، واز اينجاست كه خداى تعالى باتيان أوامر واجتناب از مناهى أمر فرموده است تا مردم صلاح خود را دريابند ودر نتيجة أو تعالى شأنه نيز از ايشان راضى شود پس در واقع اين فقرهء شريفه در حكم آنست كه بگوئيم : « در عمل بأحكام دين صلاح خلق ورضاى خالق هست » وما تحقيق اين مطلب نفيس را بطور بسيار مبسوط ومستوفى بذكر أدّله وبراهين عقلية وشواهد وامارات نقليه در كتاب شريف كشف الكربة في شرح دعاء الندبة در ذيل اين فقره از دعاء « أين مؤلّف شمل الصلاح والرضا » كرده‌ايم وفّقنا اللّه لا تمامه وطبعه ونشره بحقّ محمّد وآله الأطهار صلوات اللّه عليه وعليهم .