نعمتها ميكند وباعث دوام وپايندگى آنها مىگردد . 6488 في قطيعة الرّحم حلول النّقم . در بريدن از خويش در آمدن عقوبتهاست ، يعنى سبب عقوبتهاى إلهي مىگردد . 6489 في لزوم الحقّ تكون السّعادة . در لازم بودن حق ميباشد نيكبختى ، مراد به « لازم بودن حق » هميشه همراه بودن با آنست وجدا نشدن از آن در هيچ باب ، و « بودن نيكبختى در آن » ظاهرست . 6490 في الشّكر تكون الزّيادة . در شكر ميباشد زيادتى ، يعنى زيادتى نعمت ، چنانكه مكرّر مذكور شد . 6491 في العدل صلاح البريّة . در عدل است صلاح خلق ، يعنى در عدل پادشاهان وحكام است شايستگى وانتظام أحوال رعيت ، يا در عدل خلق است با يكديگر وظلم نكردن بر هم صلاح همهء ايشان . 6492 في الجور هلاك الرّعيّة . در ستم است هلاك رعيت ، يعنى ستم پادشاهان وحكام يا ستم رعيت ميانهء خود بر يكديگر ، بر قياس فقرهء سابق . 6493 في الدّنيا عمل ولا حساب . در دنيا عمل است ونيست حسابي ، بلكه حساب آن در آخرت خواهد شد ، ونيست در آن عملي ، چنانكه بعد از اين مذكور خواهد شد . 6494 في اخلاص الاعمال تنافس أولى النّهى والألباب .