آن بر وجه أحسن خواهد شد ، چندان باكى نخواهد داشت ، وزيادة ترسناك نخواهد بود در آنها . 5774 شغل من الجنّة والنّار امامه « 1 » . مشغول است كسى كه بهشت ودوزخ پيش أو باشد يعنى كسى كه بهشت ودوزخ در پيش داشته باشد وبايد كه بيكى از آنها برود بايد كه مشغول كار خود باشد وتدبير فوز بآن ورستگارى از اين كند وبيكار يا مشغول كار ديگر نشود ، شغلى زيادة از آن نباشد كه باو داده‌اند بايد كه همواره مشغول آن باشد . 5775 شغل من كانت النّجاة ومرضاة اللّه مرامه « 2 » . مشغول كرده شده است كسى كه رستگارى وخشنودى خدا مطلب أو باشد يعنى چنين كسى شغل عظيمى باو داده‌اند بايد كه همواره بآن پردازد وبيكار يا مشغول كار ديگر نشود . 5776 شيمة العقلاء قلّة الشّهوة وقلّة الغفلة . خوى عاقلان كمي خواهش وكمي غافلى است . 5777 شيمة الأتقياء اغتنام المهلة والتّزوّد « 3 » للرّحلة .

--> ( 1 ) شارح ( ره ) « امامه » را بضمّ ميم ضبط كرده يعنى كلمه را مرفوع خوانده است ، وگويا وجهي نداشته باشد مگر قصد ازدواج با آخر فقرهء بعدى بنا بر آنكه آنرا مرفوع بخوانيم بيكى از دو وجه كه ممكن است . ( 2 ) شارح ( ره ) با آنكه « النجاة » و « مرضاة » هر دو را مرفوع ضبط كرده « مرامه » را نيز مرفوع خوانده است وآن ممكن نيست مگر به آن كه « كانت » را زايد بدانيم يا « النّجاة » و « مرضاة » را منصوب بخوانيم وخبر مقدّم بگيريم . ( 3 ) در حاشيهء بعضي نسخ مذكور است : « ممكن است كه « التّزوّد » . بجرّ خوانده شود وعطف بر « المهلة » باشد ومعنى اين باشد كه : غنيمت شمردن مهلت وغنيمت شمردن توشه بر گرفتن ، وممكن است كه برفع خوانده شود وعطف بر « اغتنام » باشد وترجمه اين باشد كه ، خصلت پرهيزگاران غنيمت شمردن مهلت وتوشه بر گرفتن است از براي كوچ كردن ، ( منه رحمه اللّه ) » ليكن در نسخهء مخطوطه بخطّ شارح ( ره ) ذكر نشده است نه در متن نه در حاشية .