3788 انّك لن تبلغ أملك ولن تعدو أجلك فاتّق اللّه وأجمل في الطّلب . بدرستى كه تو نمىرسى باميد خود ونمىگذرى از وقت مرگ خود ، پس بترس از خدا وتأنى كن در طلب ، مراد اين است كه تو بپايان اميدهاى دنيوي خود نمىرسى زيرا كه نهايتى از براي آن نباشد وهر اميدى كه حاصل شود اميد ديگر سانح شود ومرگ نمىگذارد كه هميشه در طلب باشى پس بترس از خدا وپرهيزگارى پيشه كن كه كار تو آيد وتأنى كن در طلب دنيا واعتدال كن در آن وافراط مكن ، چه هر چند افراط كنى بپايان اميد خود نرسى پس اكتفا كن بميانه روى در آن كه نه افراط كرده باشى در آن ونه تفريط . 3789 انّك مدرك « 1 » قسمك ومضمون رزقك ومستوف ما كتب لك فارح نفسك من شقاء الحرص ومذلّة الطّلب وثق باللّه وخفّض في المكتسب . بدرستى كه تو دريابنده نصيب خود را وضامن داده شده روزى خود را وفرا گيرنده تمام آنچه را نوشته شده از براي تو پس آسايش ده نفس خود را از بدبختى حرص وخوارى طلب ، واعتماد كن بخدا ، وسهل انگارى كن در كسب كردن ، مراد اين است كه آنچه نصيب تو شده باشد از دنيا وخدا ضامن آن شده از روزى تو چنانكه فرموده : « وَما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُها » ونيست هيچ جنبنده در زمين مگر اين كه بر خداست روزى آن البتة دريابى آن را وبرسى بآن پس با وجود اين بر خود مگذار تعب حرص را وآسايش ده نفس خود را از بدبختى آن ، واعتماد

--> ( 1 ) در حاشية « مدرك » هم ضبط شده مقصود اين است : باضافه وغير اضافه خوانده مىشود .