باشد كه بالكلية زايل وباطل گرداند ودر كتاب كافى روايت كرده از حضرت امام بحق ناطق امام جعفر صادق صلوات اللّه وسلامه عليه كه فرموده : صبر از ايمان بمنزله سراست از بدن پس هرگاه برود سر مىرود بدن ، وهمچنان هرگاه برود صبر مىرود ايمان . وروايت كرده نيز از حضرت امام همام زين العابدين والساجدين صلوات اللّه وسلامه عليه كه فرموده : صبر از ايمان بمنزله سراست از بدن ونيست ايمان از براي كسى كه نباشد صبر از براي أو . وروايت كرده از أمير المؤمنين صلوات اللّه وسلامه عليه كه فرموده كه رسول خدا صلى اللّه عليه وآله فرموده : صبر سه تاست صبر نزد مصيبت وصبر بر طاعت وصبر از معصيت ، پس كسى كه صبر كند بر مصيبت تا اين كه برگرداند آن را بنيكوئى تسلى بآن ، بنويسد خدا از براي أو سيصد درجه كه بوده باشد ميانه درجهء با درجهء مانند آسمان تا زمين ، وهر كه صبر كند بر طاعت بنويسد خدا از براي أو سيصد درجه كه بوده باشد ما بين درجهء تا درجهء مانند ما بين أطراف زمين تا عرش ، وهر كه صبر كند از معصيت بنويسد خدا از براي أو نهصد درجه كه بوده باشد ميانهء درجهء تا درجهء مانند ميانهء أطراف زمين تا منتهاى عرش . وروايت كرده از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللّه عليه كه فرموده : هر كه گرفتار شود از مؤمنان ببلائى پس صبر كند بر آن ، خواهد بود از براي أو مثل اجر هزار شهيد . وروايت كرده نيز از آن حضرت صلوات اللّه وسلامه عليه كه فرموده كه : بدرستى كه خداى عزّ وجلّ انعام كرد بر قومي پس شكر نكردند پس گرديد بر ايشان وبالى ، وگرفتار كرد قومي را بمصيبتها پس صبر كردند پس گرديد آن مصيبتها برايشان نعمتي . وأحاديث در باب فضيلت صبر زيادة از حدّ وحصر است وآنچه ذكر شد كسى را كه أدنى بصيرتي باشد كافى است . وپوشيده نماند كه « صبر نزد مصيبت » اينست كه نزد مصيبت جزع وقلق واضطراب نكند وقولي يا فعلى كه دلالت بر شكوه از آن كند از أو صادر نگردد ومراد به « صبر بر طاعت » اينست كه با وجود اين كه آن بر آن گران ودشوار باشد مرتكب آن شود ومتحمل تعب وزحمت آن گردد ومراد بصبر