آن را بردارد يعنى هر گاه در ميدان دنيا پيشى گيرد در عمل بهشت بگيرد وآن از براي أو بمنزلهء مالي باشد كه گرو بر آن بندند . 1946 الكافر الدّنيا جنّته ، والعاجلة همّته ، والموت شقاوته ، والنّار غايته . كافر دنيا بهشت اوست ، ونعمت حاضر عزم ودلبستگى اوست ، ومرگ بد - بختى اوست ، وجهنّم عاقبت اوست ، « بودن دنيا بهشت كافر » مكرّر شرح شد ، و « بودن نعمت حاضر عزم ودلبستگى أو » ظاهر است ، زيرا كه أو دست از آخرت برداشته وهمّت خود را مقصور كرده بر نعمت دنيا ، و « بودن مرگ بدبختى أو » نيز ظاهر است زيرا كه مرگ بر أو بسيار دشوار گذرد وبعد از آن گرفتار عذاب وعقاب گردد وچه بدبختى باين مىرسد ؟ ! 1947 الأمور بالتّقدير لا بالتدبير . امرها كه واقع شود بتقدير خداست نه بتدبير بنده يعنى بسيارى از آنها چنين است واگر نه تدبير را چنانكه از جاهاى ديگر ظاهر مىشود در بعضي أمور دخلى باشد وتقدير خدا در آنها مشروط باشد كه اگر تدبير كنند فلان نحو بشود واگر نكنند فلان نحو ، وامر بتدبير وسعى كه وارد شده ، از براي آن است ، نهايت حق تعالى عالم است باين كه چه نحو واقع خواهد شد وتدبير خواهد كرد يا نخواهد كرد « 1 » واين باعث اين نمىشود كه آدمي در أصل تدبير نكند چنانكه در مبحث آن تحقيق اين شده 1948 القليل مع التّدبير أبقى من الكثير مع التّبذير . اندكى با تدبير باقىتر وپاينده‌تر است از بسيار با اسراف .

--> ( 1 ) در أصل « يا نكرد » .