1877 الحرص لا يزيد في الرّزق ولكن يذلّ القدر . حرص زياد نمىكند در روزى وليكن خوار مىگرداند قدر ومرتبه را . 1878 الحازم من لا يشغله النّعمة عن العمل للعاقبة . دور انديش كسى است كه مشغول نسازد أو را نعمت از عمل از براي عاقبت . 1879 الرّابح من باع الدّنيا بالآخرة واستبدل بالاجلة عن العاجلة . سودمند كسى است كه بفروشد دنيا را بآخرت ، وعوض گيرد آن نشأهء آينده را از اين نشأهء حاضر . 1880 الشّرّ مركب الحرص والهوى مركب الفتنة . بدى محلّ سواري حرص است يعنى صاحب حرص نمىشود كه بد نباشد وبدى أو باعث حرص أو نباشد ، وهوى وخواهش محلّ سواري فتنه است يعنى خود را بفتنه انداختن وبچيزى چند كه باعث زيان وخسران باشد از هوى وهوس ناشى شود . 1881 البلاغة ما سهل على المنطق وخفّ على الفطنة . بلاغت اين است كه آسان باشد بر زبان وسبك باشد بر دريافت ، يعنى اين است كه كلام كسى آسان باشد بر زبان ، ولفظهاى غريب وسنگين نباشد در آن ، وسبك باشد بر شعور ودريافت فهميدن آن ، وتعقيد وپيچيدگى نداشته باشد ، وقبل أزين معنى « بلاغت » بتفصيل مذكور شد . 1882 النّاس كصور في الصّحيفة « 1 » كلّما طوى بعضها نشر بعضها . مردمان مانند صورتي چنداند كه در طومارى كشيده شده باشند هر چند در

--> ( 1 ) در نسخهء كتابخانهء مسجد سپهسالار « في صحيفة » بجاى « الصحيفة » واقع شده .