1800 اللّئيم إذا بلغ فوق مقداره تنكّرت أحواله . لئيم يعنى بخيل يا شخص پست مرتبه هرگاه برسد ببالاتر از اندازهء خود متغيّر مىشود أحوال أو وأحوال خوش آيندهء أو ناخوش ومكروه شود . 1801 التّقرب إلى اللّه تعالى بمسألته وإلى النّاس بتركها . نزديكى جستن بسوى خداى بلند مرتبه بسؤال از اوست وبخواستن مطالب از أو ، ونزديكى جستن بسوى مردم بترك سؤال است از ايشان ، زيرا كه مردم را خواستن چيزى از ايشان ناخوش باشد وكسى كه از ايشان چيزى نخواهد عزيز وگرامى باشد نزد ايشان ، وحق تعالى دوست دارد كه مردم بغير أو متوسّل نشوند وهر مطلبي را از أو سؤال كنند حتّى نمك طعام را چنانكه در بعضي أحاديث وارد شده پس سؤال از أو باعث قرب بدرگاه اوست . 1802 الدّنيا منتقلة فانية إن بقيت لك لم تبق لها . دنيا منتقل است از هر شخصي بزودى نقل شود بديگرى وبزودى فانى ونيست شود واگر بالفرض باقي بماند از براي تو ، باقي نمىمانى تو از براي آن ، پس قابل آن نيست كه كسى از براي آن سعى زياد كند ودر أمور آخرت تكاهل وتهاون نمايد . 1803 العجب لغفلة الحسّاد عن سلامة الأجساد . تعجّب است از غافل بودن حسودان از سلامتى بدنها ، يعنى تعجّب است كه حسودان كه بر هر نعمتي كه بمردم داده شود حسد ورشك مىبرند ومىخواهند كه از ايشان زايل شود چرا بر سلامتى بدنهاى ايشان كه أعظم نعمتهاست رشك نمىبرند واگر بر آن نيز رشك برند بايد كه هرگز از غم واندوه فارغ نشوند . 1804 الدّنيا أصغر وأحقر وأنزر من أن تطاع فيها الأحقاد . دنيا كوچك‌تر وخوارتر واندك‌تر است از اين كه فرمان برده شود در باب آن