2681 ايّاك وادمان الشّبع فانّه يهيّج الأسقام ويثير العلل . بر تست دورى از دايم داشتن سيرى ، پس بدرستى كه آن بر مىانگيزاند امراض را وبر مىانگيزاند كوفتها را . 2682 ايّاك ان تذكر من الكلام مضحكا « 1 » وان حكيته عن غيرك . برتست دورى از اين كه ذكر كنى از كلام سخن مضحكى را واگر چه حكايت كنى آن را از غير خود ، واين نهى باعتبار اين است كه سخنان مضحك كه باعث خندهء زياد باشد هر چند حكايتى باشد از غير خود باعث سبكى وعدم وقع گوينده گردد . 2683 ايّاك ان تستكبر من معصية غيرك ما تستصغره من نفسك أو تستكثر من طاعتك ما تستقلّه من غيرك . دورى كن از اين كه بزرگ شمارى از گناه غير خود آنچه را كوچك شمارى آن را از نفس خود ، يا اين كه بسيار شمارى از طاعت خود آنچه را كم شمارى آن را از غير خود . 2684 ايّاك والاتّكال على المنى فانّها بضائع النّوكى . دورى كن از تكيه كردن بر آرزوها پس بدرستى كه آنها سرمايه‌هاى كم عقلان است ، مراد تكيه كردن در أمور دنيوي واخروى بر مجرّد آرزو واميد است بي اين كه در أمور اخروى طاعت وعبادتي كند كه سبب استحقاق آنها شود ، وهمچنين در أمور دنيوي بي اين كه كارى چند كند كه وسيلهء وصول به آنها تواند شد ، يا مراد اعتماد بر آرزوها در أمور دنيوي است واهتمام وسعى زياد از براي آنها كه مانع سعى از براي أمور اخروى باشد .

--> ( 1 ) در نهج البلاغة در وصيّت آن حضرت ( ع ) بامام حسن ( ع ) : « ما كان مضحكا » .