بودند بدنيا از شما ، يعنى پس هرگاه بايشان وفا نكرده باشد بشما كجا وفا كند و « أشعف » بعين بىنقطه ونقطه‌دار هر دو مىتوان خواند ، وحاصل هر دو يكى است يعنى « دوست‌تر » چنانكه ترجمه شده . 2497 اسهروا عيونكم وضمّروا بطونكم وخذوا من أجسادكم تجودوا بها على أنفسكم . بيدار داريد چشمهاى خود را ولاغر گردانيد شكمهاى خود را ويا بپشت بچسبانيد آنها را وبگيريد از بدنهاى خود وببخشيد « 1 » آنها را بنفسهاى خود ، مراد از « بيدار داشتن چشمها » يا بيدار داشتن آنهاست در شبها از براي طاعت وعبادت ، يا كناية است از آگاه بودن وغافل نشدن از أحوال خود ، ومراد به « گرفتن از بدنها وبخشيدن آنها بنفسها » اين است كه بتعب قناعت وزحمت طاعت وعبادت بدنها را لاغر كنيد وهر چه آنها از اين راه لاغر شوند نفسها قوى ومحكم گردند پس گويا آنچه از بدنها گرفته مىشود بنفسها بخشيده مىشود . 2498 اشغلوا أنفسكم بالطّاعة وألسنتكم بالذّكر وقلوبكم بالرّضا فيما أحببتم وكرهتم . مشغول سازيد نفسهاى خود را بفرمانبردارى ، وزبانهاى خود را بذكر خدا ، ودلهاى خود را بخشنودى بتقدير خدا در آنچه دوست داريد آن را وناخوش داريد آن را . 2499 الزموا الأرض واصبروا على البلاء ولا تحرّكوا بأيديكم وهوى ألسنتكم . لازم باشيد زمين را وجدا مشويد از آن وصبر كنيد بر بلا ، وحركت مكنيد

--> ( 1 ) مناسب‌تر آن بود كه « تا ببخشيد » ترجمه شود .