2396 احرس منزلتك عند سلطانك واحذر ان يحطّك عنها التّهاون عن حفظ ما رقاك اليه . نگاهبانى كن منزلت ومرتبهء خود را نزد پادشاه خود وحذر كن از اين كه فرود آورد ترا از آن مرتبه سهل انگارى از نگاهدارى آنچه بلند كرده است ترا بسوى أو ، يعنى حذر كن از اين كه فرود آورد ترا از آن مرتبه اهتمام نكردن بنگهدارى آنچه ترا بلند كرده است بآن مرتبه وسهل وسبك شمردن آن بلكه بايد كه در آن باب اهتمام كنى تا مرتبهء تو محفوظ ماند وخفيف وذليل نگردى . 2397 اصحب من لا تراه الّا وكأنّه لاغناء به عنك وان أسأت اليه أحسن إليك وكأنّه المسيئ . يار شو با كسى كه نمى بيني تو أو را مگر چنين كه نباشد بىنيازئى أو را از تو واگر بدى كنى بسوى أو نيكوئى كند أو بسوى تو وگويا كه أو گنهكار است يعنى يار شو با خداى عزّ وجلّ كه چنين سلوك كند با تو كه گويا محتاج است بتو وهر چند بدى كنى باو احسان كند بتو ونعمت دهد ترا كه گويا أو بد كرده . 2398 ازهد في الدّنيا واعزف عنها وايّاك ان ينزل بك الموت وأنت ابق من ربّك في طلبها فتشقى . بي رغبت باش در دنيا وبرگرد از آن يا ناخوش دار آن را وبپرهيز از اين كه فرود آيد بتو مرگ وتو گريخته باشى از پروردگار خود در طلب دنيا پس بدبخت گردى . 2399 استقبح من نفسك ما تستقبحه من غيرك وارض للنّاس بما ترضاه لنفسك . قبيح وزشت شمار از نفس خود آنچه را قبيح وزشت شمارى از غير خود يعنى