ميكند از دين خود چندين برابر آنچه حفظ ميكند از أصل مال وعقار خود يعنى از براي اين كه اندك چيزى از متاع خود نگاه دارد از سر زيادة از آن از عرض خود بگذارد وآن را بباد دهد ، ومعنى باقي كلام ظاهر است . 2085 الرّاضى بفعل قوم كالّداخل فيه معهم ولكلّ داخل في باطل إثمان إثم الرّضا به وإثم العمل به . كسى كه خشنود شود بكار جماعتى مثل كسى است كه داخل شود در آن كار با ايشان واز براي هر كه داخل شود در باطلى دو گناه است يكى گناه خشنودى بآن باطل وديگرى گناه عمل بآن . 2086 الاجل محتوم والرزّق مقسوم فلا يغمّن أحدكم إبطاؤه فانّ الحرص لا يقدّمه والعفاف لا يؤخّره والمؤمن بالتّحمّل خليق . مرگ تقدير شده وروزى قسمت شده ، پس اندوهگين نسازد كسى از شما را درنگ كردن روزى ودير رسيدن آن پس بدرستى كه حرص پيش نمىاندازد آن را وعفّت پس نمىاندازد آن را ، ومؤمن بتحمّل كردن سزاوار است . غرض از ذكر اين كه « مرگ تقدير شده » شايد اين باشد كه اگر چنين نبودى وممكن بود كه كسى هميشه در حيات باشد حرص في الجملة گنجايش داشت وامّا هر گاه مقدّر باشد والبتّه برسد پس از براي اندك زماني گنجايش حرص نيست با وجود اين كه قسمت روزى را كه حق تعالى كرده باشد وقسمت هر كس البتّه باو خواهد رسيد ومراد بقول آن حضرت صلوات اللّه وسلامه عليه « پس اندوهگين نسازد » اين است كه هر گاه روزى قسمت شده ورسد هر كس البتّه باو خواهد رسيد پس اگر دير رسد نبايد از اين اندوهگين شد آخر خواهد رسيد وبا وجود اين حرص فايدهء ندارد وپيش نتواند انداخت آن را