حسين بن معين الدين الميبدي ( مترجم : زمانى )

15

ديوان أمير المؤمنين ( ع )

وى گفت : ما أقول في شخص اجتمعت له ثلاثة مع ثلاثة لا يجتمعن قطّ لاحد من بني آدم : الجود مع الفقر ، الشّجاعة مع الرّأى ، العلم مع العمل : درباره كسى كه سه چيز را با سه چيزى جمع كرده كه هيچگاه براي هيچيك از فرزندان بني آدم جمع نمىشود چه بگويم : سخاوت با بىپولى ، شجاعت با فكر وعلم با عمل . سپس امام شافعي گفت : انا عبد للفتى انزل فيه هل اتى * إلى متى اكتمه ، اكتمه إلى متى ؟ من غلام جوانمردى هستم كه سوره « هل اتى » درباره‌اش نازل گرديده است . تا كي آن را كتمان كنم ؟ تا چه زماني اين امتياز را پنهان دارم ؟ ! صاحبنظران وديوان قرآن مجيد از طريق وحى وجبرائيل در اختيار پيامبر إسلام صلّى اللّه عليه وآله قرار مىگرفت وكاتبان وحى هم آن را بتدريج جمع‌آورى كردند وپس از حوادثى كه بر جمع‌آورى آن گذشت بصورت فعلى در اختيار همگان قرار گرفت . پس از قرآن مجيد كتابهائى كه درباره امامان عليهم السّلام ويا سخنان آنان نوشته مىشود ، همه از فكر نويسنده تراوش كرده وهرنويسنده‌اى به سليقه خود آنها را جمع‌آورى وعرضه مىدارد . بهمين جهت هرنويسنده‌اى خطّ وهدف خود را در سرگذشت ويا سخنان آنان تعقيب كرده است . نهج البلاغة سخنان امام علي عليه السّلام ، نهج الفصاحة سخنان پيامبر إسلام صلّى اللّه عليه وآله ، صحيفة سجاديه دعاهاى امام زين العابدين عليه السّلام بهمين صورت بوجود آمده است وهرنويسنده‌اى كه درباره اين سه كتاب ويا شرح‌حال چهارده معصوم عليهم السّلام مطلبي نوشته روش خاصي را تعقيب كرده وگاهى در دو قطب مخالف گام برداشته‌اند : يكى در مطالب امام عليه السّلام به قصد ترويج عرفان ، تصوف وفلسفه ( تخدير أفكار ) حركت كرده وديگرى مطالب احساسي وحماسى را پىگيرى نموده وسومى مسائل