مناجاة متّصل وهمهء راويان آن از مشاهير ثقات رواة هستند ، پس صحيح السند است . وچون عين اين مناجاة را بتمامه كفعمى يكبار در بلد الأمين بعد از زيارات وبار ديگر در فصل 33 از مصباح مرسلا ومرفوعا آورده است ويقين داريم كه آن را از يكى از كتب دعا نقل كرده كه هم در آخر بلد الأمين در فهرست مآخذ آن مذكور است وهم در فهرست آخر مصباح . ونيز علّامه ( وبه قول صاحب جواهر حجّة اللّه على الخلق ) مولانا محمّد باقر مجلسي - رضوان اللّه تعالى عليه - در جزء دوّم از مجلّد 19 بحار در ادعيه وأذكار صفحهء 90 چاپ كمپانى همين مناجاة را بىكم وبيش عينا از بلد الأمين به عنوان مناجاة أمير المؤمنين عليه السّلام مرويّة عن العسكري عن آبائه - عليهم السّلام - آورده ، وبىشكّ اين هر دو از كساني هستند كه بر آنها صادق است جملهء « لا يرسل إلّا عن ثقة » پس با اطمينان كامل مىگوييم : از آنجا كه المناجاة الإلهيات از روى دو نسخهء خطّى معتبر كهنه چاپ شده كه يكى از آن دو متعلّق به قرن ششم وديگرى در سال 908 به خطّ كاتبى أستاذ وباسواد كه ترجمهء آن نيز به خطّ أو است چاپ شده ودر هر دو نسخه با يك سند صحيح روايت شده ونيز عينا آن را كفعمى در دو كتاب معتبر خود ومجلسي نيز در بحار الأنوار نقل كرده‌اند ، پس روايت آن صحيح ومستفيض است . پس از صحيفهء سجّاديه ومعدودى ادعيه كه در بسيارى از كتب حديث به روايات صحيحه نقل شده ، اين مناجاة معتبرتر است ، وحتّى اين مناجاة از بيشتر دعاهايى كه ابن طاووس ومجلسي وشيخ عبّاس قمى در كتب ادعيهء خود ايراد كرده‌اند ، معتبرتر ومعتمدتر وخوش مضمون‌تر است ؛ وبا اطمينان خاطر مىتوانيد آن را به قصد ورود وبه عنوان اينكه مستحب است بخوانيد ؛ واز آن قبيل دعاها نيست كه بگوييم از باب انقياد ثواب دارد ، بلكه خواندن آن از باب اتيان مأمور به واز باب أطاعت امر مولى ثواب دارد . واگر اين مطلب در وقتي سؤال مىشد كه فرصت بيشترى مىداشتم ، يقينا در