خليدى منسوب به خليد آباد از قراى كاشان است . وى نيز همچون راويان ياد شده ، از مشايخ روايى واز راويان ثقة به شمار مىآيد . 5 . أبو محمّد علىّ بن حسن بن محمّد بن أحمد كاشاني باركرزى : حدودا در سال 405 ه . ق در گذشته است . واژهء باركرزى مشتق از باركرز ، باركرس ، باركرسف ، باركرسب ويا باريكرس يكى از روستاهاى نزديك كاشان ، محلّ شهادت أبو الحسن علىّ بن أبي جعفر محمّد باقر عليه السّلام وزيارتگاه وى مىباشد . أبو محمّد باركرزى نيز از راويان ثقة ومشايخ روايى بوده است . 6 . دهخدا أبو الحسن علىّ بن نجيب الدين يحيى بن عبد اللّه بن محمّد بن يحيى راوندى : در گذشته به سال 430 ه . ق . از آنجا كه جدّش عبد اللّه كدخدا ورئيس روستاى راوند بوده ، به عنوان « دهخدا » مشتهر شده ، وبعدها اين لقب به نسلهاى پس از وى نيز سرايت كرده است . در هر صورت ، دهخدا نيز از مشايخ روايى وراويان ثقة به شمار مىآيد . 7 - عزّ الدين علىّ بن فضل اللّه بن علىّ بن عبد اللّه حسنى راوندى ( پسر ) : راوي اصلى مناجاة بنابر دستنوشت متقدمّ . در بخش بعدى به معرّفى وى خواهيم پرداخت . 8 . أبو الرضا فضل اللّه بن علىّ بن عبد اللّه حسنى راوندى ( پدر ) : راوي اصلى مناجاة الهيات بنابر دستنوشت متأخّر . در بخش بعدى بتفصيل پيرامون شرح حال وشخصيت علمي وى سخن خواهيم گفت . براي اثبات اعتبار سند مناجاة ، دو شيوه را مىتوان در پيش گرفت : « 1 »

--> ( 1 ) . خوشبختانه مرحوم آيت اللّه مرعشى نجفي كه در علم رجال وحديث پژوهشى تسلّطى تامّ داشتند ، به درخواست أستاذ فخر الدين نصيري أميني رساله‌اى گرانسنگ - موسوم به لمعة الضياء والنور - در بيان اهميّت واثبات حجّيت مناجاة الهيات نگاشته‌اند كه هر محقّقى را از تحقيق مجّدد بر روى سند اين مناجاة بىنياز كرده وخود سندى بر اعتبار اين سند است ؛ ونگارنده در نگارش مقدّمه از آن بسيار بهره برده است .