احمد احمدى بيرجندى
98
مناقب فاطمى در شعر فارسى ( فارسي )
آن اختر تابندهء افلاك محدّد 8835945 خ 0 2 خ * دُرج گهر يازده لؤلؤى ممجّد 9835945 خ 0 3 خ دردانهى فرزانهى گنجينهء احمد * محبوبهى حق جفت على دخت محمد مرآت خداوند تبارك و تعالى اى روى تو سرسبزى گلزار امامت * گلدستهء عصمت شجر باغ كرامت مرضيّه لقب شافعهء روز قيامت * دارند محبّان تو در حشر علامت حبّ تو مر آنان را نقشى است به سيما وصف تو به قرآن همه جا ذات خدا گفت * اوصاف ترا ختم رسولان بملا گفت پيوسته به پيش همه كس در همه جا گفت * از « فاطمة بضعة مِنّى » به ثنا گفت وز راتبهى « فاطمة ام ابيها » اى ذات خدا را به وجود تو مباهات * در ذات تو جز ذات الهى همگى مات حبّ تو به درگاه خدا اعظم طاعات * اى واسطهء قرب مطيعين و مطيعاتِ مصداق « فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى » 0935945 خ 0 4 خ اى نجم فروزندهء افلاك جلالت * وى گوهر رخشندهء افلاك نبالت اى گلبن پربرگ و بر باغ رسالت * درّ صدف عزّ و مه برج اصالت تعبير به كوثر ز تو كرد ايزد يكتا 2935945 خ 0 5 خ اى سيّدهء هر دو جهان دختر پيمبر