محيط قمى ميرزا محمّد متخلّص به « محيط » و ملّقب به « شمس الفصحاء » از شاعران اواخر قرن سيزدهم و اوايل قرن چهاردهم هجرى است . محيط در زادگاه خود « قم » به تحصيل مقدمات پرداخت و سپس براى كسب علوم عقلى و نقلى به اصفهان رفت و سرانجام مقيم تهران شد . محيط تحت تأثير حافظ و سعدى اشعارى مىسرود . محيط در 1317 هجرى قمرى چشم ازين جهان فروبست و در مزار شيخان قم به خاك سپرده شد . 20 در مدح حضرت صديقه كبرى و سيدهء نساء ( ع ) ما را كجا به كوى تو ممكن بود وصول * كانجا خيال را نبود قدرت نزول طول زمان هواى تو از سر بدر نَبُرد * اصلى بود محبت و الاصل لا يَزول 5825945 خ 0 1 خ گفتم به عقل چاره كنم درد عشق را * غافل از اينكه عشق بود آفت عقول درويشم و به هيچ قناعت همى كنم * بگذار دم به خويش اگر نفس بو الفضول اول رفيق بايد آنگه طريق 6825945 خ 0 2 خ از آنك * بايد رفيق خضر شدن نى مريد غول گر باخبر شوى ز بقاى پس از فنا * اندر فناى نفس چو نيكان شوى عجول آسودگى نيابى در عرصهء جهان * گر بسپرى بسيط زمين را به عرض و طول در حيرتم كه شادى و عيش جهان كراست * هستند چون فقير و غنى هر دو تن ملول از آن زمان كه بار امانت قبول كرد 7825945 خ 0 3 خ * معلوم شد كه آدم خاكى بود جَهول چشم اميد نيست به هيچ آستان مرا * الّا به آستانهء فرخندهء بتول