قوامى رازى ( سدهء 6 ه . ق . ) شرف الشعرا يا اشرف الشعرا امير بدر الدّين قوامى رازى از شاعران معروف نيمهء اوّل قرن ششم هجرى است كه به مواعظ و حكم و مناقب خاندان رسالت شهرت دارد . وى ساكن شهر رى بود ، اوايل كار نانوايى مىكرد و دكان خبّازى داشت . قديم‌ترين كسى كه نام قوامى را آورده عبد الجليل قزوينى در كتاب النقض است . قوامى از شاعران شيعى و مدّاح اهل بيت ( عليهم السلام ) بوده ، شعرش مشحون از پند و اندرز و زهد و طاعت است و در اين راه سنايى را مقتداى خود قرار داده است . قصايد وعظ و اندرز او لفظا و معنا متوسّط و بيشتر مقصود بر ايراد معانى و افكار عادى دينى است . « 1 » سپهدار اسلام شير خداى چو صاحب شريعت پس از كردگار * ثناگوى بر صاحب ذوالفقار سپهدار اسلام شير خداى * امير عرب سيّد بردبار گزارنده در يارى شرع تيغ * برآرنده از بت پرستان دمار ستاننده از پهلوانان روان * گشاينده در نصرت دين حصار برآورده از خار اسلام گُل * فرو برده در ديدهء كفر خار ز تأييدش ادريس را گل فشان * ز تهديدش ابليس را سنگسار ولى نعمت اهل دين از رسول * ولى عهد پيغمبر كردگار معلّى ز نسبت معرّى ز عيب * برى از خطا و برون از عَوار ز تقواش حلّه ، ز پرهيز تاج * ز عصمت ردا و ز طهارت ازار

--> ( 1 ) . فهرست مشاهير ايران ، ص 370 ؛ تاريخ ادبيات در ايران ، ج 2 ، صص 615 - 697 .