ذكر اعقابه عليه السلام از پنج گزيده داشت اعقاب * منسوب به نامِ خوب و القاب هر دو كه پديد شد از آن پنج * بودست بهار آن دو صد گنج در گوش جهان كنم من آن دُر * تا گوش جهان شود از آن پر در دُرّ سخن به جان بكوشم * من دُر سخنم نه دُر فروشم تاريخ نويس خاندانم * دُرّ مىچكد از سر زبانم پر مىكنم از جواهر پاك * دامان زمين و جيب افلاك هر در كه من از زبان فشانم * در گوش جهانيان فشانم آفاق كنم به نظم زرين * از مدح ائمه گوهر آگين اولاده من اعقابه عليه السلام اول حسن و حسين و عباس * شاهان علوم افضل الناس ديگر چو محمد و عمر بود * زين پنج گوهر جهان برآسود از فاطمه نيز نطفهء پاك * نابوده تمام رفت در خاك كردت رسول محسنش نام * آن نطفه نديده روى ايام زان پنج گوهر كنم حكايت * هر يك به روايت از روايت نقش خاتمه عليه السلام منقوش نگين شاه مردان * بودست به نام پاك يزدان « 3 »

--> ( 3 ) . تاريخ محمّدى ، صص 96 - 99 .