[ 17 ] حاج سليمان صباحى بيدگلى كاشانى از شاعران اواخر قرن دوازدهم و اوايل قرن سيزدهم هجرى است . وى ممدوح ملك الشعرا فتحعلى خان صباست . ديوانش شامل قصايد ، غزليات ، مرثيه و ترانه‌هاست و در سرودن مرثيّه مهارت داشت و « چهارده بند » او در مراثى مشهور است . وفات صباحى در سال 1218 هجرى قمرى اتفاق افتاد ولى بعضى از ارباب تذكره سال 1206 ه را ثبت كرده‌اند كه مقرون به صحّت نيست . در مشهد مقدس حضرت ثامن الائمّه سروده شده است « 1 » طوس اين يا وادى ايمن كه مىبينم ز دور * گنبد شاه خراسان يا رب اين يا ، نخل طور 9760945 خ 0 1 خ وادى ايمن نه وز آن وادى ايمن به رشك * نيست نخل طور و نخل طور از آن در كسب نور معنى ظلمت نيايد ساكنانش را به وهم * ز آن كه شب چون روز روشن باشد اندر چشم كور شهر مستغنى بود از وصف با اين شهريار * كاندر آن درد است درمان ، رنج راحت ، سوك سور طينت آدم كه يزدانش سرشت از خاك و آب * گويى از اين خاك طيّب بود و اين آب طهور 7960945 خ 0 2 خ

--> ( 1 ) ديوان صباحى بيدگلى ، به كوشش حسين پرتو بيضايى ، تهران ، كتابفروشى زوّار ، 1338 ش .