[ 3 ] محمود بن يمين الدين محمد طغرائى معروف به ابن يمين در اواخر قرن هفتم هجرى در فريومد خراسان متولد شد . پدرش شاعر بود و با او مشاعره مىكرد . در جنگى كه به سال 743 ميان امير وجيه الدين مسعود سربدارى و ملك معزّ الدين حسين كرت رويداد ؛ ديوان شاعر گم شد ولى او بار ديگر آنچه را در نزد ديگران از اشعارش يافت مىشد گرد آورد . ابن يمين شاعرى متوسط و تا حدّى پيرو انورى است . بيش از هشتاد سال بزيست و در سال 769 ه . ق در زادگاه خويش درگذشت . قصيده در مدح حضرت على بن موسى الرضا عليه آلاف التحيه و الثنا و تعريف بقعهء منورهء او « 1 » گوهر افشان كن ز جان اى دل كه مىدانى چه جاست * مهبط نور الهى روضهء پاك رضاست دُرّ درياى فتوّت گوهركان كرم * آنك شرح جود آباء كرامش هَل اتاست ظلمت و نور جهان عكسى ز موى و روى اوست * موى او و اللّيل اذا يغشى 9440945 خ 0 1 خ و رويش و الضّحا 0540945 خ 0 2 خ ست قبّهء گردون ندارد قدر خاك درگهش * يا رب اين فردوس اعلى يا مقام كبرياست ؟ سرمه‌اى از خاك پاى او كشيدست آفتاب * موجب اين دانم كه عينش منبع نور و ضياست

--> ( 1 ) ديوان اشعار ابن يمين فريومدى ، به تصحيح و اهتمام حسينعلى باستانى راد ، تهران ، از انتشارات كتابخانه سنايى .