و پدر و مادرى همچون رسول خدا ( ص ) و على مرتضى ( ع ) و فاطمه زهرا ( ع ) پيدا كردى ، براى تو قصيده‌اى اين چنين خواهم سرود . هشام در خشم شد ، دستور داد اسم فرزدق را از دفتر جوائز حذف كنند و او را به زندان افكنند . وقتى حضرت سجاد ( ع ) ازين ماجرا با خبر شد ، صله‌اى برابر 12 هزار درم براى وى فرستاد . فرزدق صلهء امام را پس فرستاد و عرض كرد : من اين قصيده را بخاطر خدا و رسول ( ص ) سروده‌ام و صله‌اى ، توقع ندارم . حضرت سجاد ( ع ) فرمود : قبول اين صله از اجر تو در نزد خدا چيزى نخواهد كاست . بارى ، اين چكامهء جاويدان همچنان بر صفحات تاريخ مدايح اهل بيت ( ع ) همچون خورشيدى تابان مىدرخشد 9579845 خ 0 5 خ . دعبل خزاعى ( در 148 متولد - 245 يا 246 ه شهيد شد ) از مشاهير شعراى عرب است . وى مردى بود شجاع ، صالح ، فاضل ، متدين و مداح اهل بيت عصمت ( ع ) و از ياران حضرت رضا ( ع ) . دعبل دوران امامت پنج امام معصوم ( ع ) را درك كرد . اشعارش در نهايت بلاغت و فصاحت است . چون دعبل اكثر خلفاى وقت را به بدى ياد كرد ، اشعارش را صاحبان تذكره‌هاى عرب ضبط نكرده و بيشتر مدايحى را كه دربارهء خاندان عصمت ( ع ) گفته ، از سر عناد ، ثبت اوراق ننموده‌اند . دعبل مردى قوىدل بود . پيوسته با كمال جسارت مىگفت : « پنجاه سال است كه چوب‌دار خود را به دوش گرفته در پى كسى هستم كه به پاى دارم ببرد . ليكن چنين كسى را پيدا نمىكنم . » . قصيدهء تائيه دعبل كه در مدح و مصائب اهل بيت رسول اللّه ( ص ) سروده و در مرو در محضر مبارك حضرت رضا ( ع ) خوانده است در نوع خود بىنظير است . مطلع اين قصيده چنين است : مدارس آيات خلت من تلاوة * و منزل وحى مقفر العرصات يعنى : مدارس آيات الهى از تلاوت خالى شده است و جايگاه وحى به بيابانى قفر و تهى تبديل گرديده .