احمد احمدى بيرجندى و سيد على نقوى زاده
120
مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي )
[ 25 ] ميرزا محمد رضا قليخان متخلّص و معروف به هماى شيرازى از شاعران قرن سيزدهم هجرى است . وى نزد علماى فارس تحصيل كرد . سپس در تهران ساكن شد و مدّتى بعد به اصفهان رفت . هماى شيرازى از معاصران و معاشران رضا قليخان هدايت صاحب كتاب « مجمع الفصحا » بود . وفاتش در سال 1290 ه . ق . اتفاق افتاد . در مدح امام ثامن ضامن على بن موسى الرضا عليه آلاف التحية و الثنا ارواحنا له الفدا « 1 » زهى بارگاهت بر از عرش اعظم * به تعظيم تو پشت نه آسمان خم تو مقصود بودى و گرنه نبودى * رسوم دو گيتى ، بناى دو عالم نهادى تو بر فرق او تاج علّم 2780945 خ 0 1 خ * كه آدم علم زد بر از عرش اعظم به صورت تو فرزند آدم و ليكن * به معنى است فرزند فرزندت آدم خراسان شد از مدفنت باغ رضوان * خورستان شد از طلعتت كاخ مظلَم به سوى تو پويد مراد از تو جويد * چه در دستت آهو چه در بيشه ضيغم رسوم همه انبيا از تو ظاهر * علوم همه اوليا در تو مدغَم 3780945 خ 0 2 خ كسى چون ثناى تو گويد به دانش ؟ * به گردون نشايد رسيدن به سُلَّم 5680945 خ 0 3 خ به دشتى كه بارد سحاب عطايت * همه جان برويد به جاى سپر غم اگر پور مريم تنى كرد زنده * تو يك دم كنى زنده صد پور مريم به چشم ملك در فلك گر نهى پا * ملك گويدت مرحبا خير مقدم تو معمار كاخ سپهرى كه اينسان * چو رأى بلند تو گرديد محكم
--> ( 1 ) ديوان هماى شيرازى ، به كوشش احمد كرمى ، تهران ، چاپ سلسله نشريات « ما » 1363 ش .