احمد احمدى بيرجندى و سيد على نقوى زاده

107

مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي )

[ 22 ] ميرزا محمد شفيع فرزند محمد اسماعيل شيرازى معروف به « ميرزا كوچك » و متخلص به « وصال » از شاعران اوايل عهد قاجاريه است . خاندان وصال در دورهء صفويان ، افشاريان و زنديان به اعمال ديوانى مشغول بوده‌اند . وصال علاوه بر شاعرى در خط و هنرهاى زيبا استاد بود . آثار او علاوه بر ديوان اشعار مثنويهاى « بزم وصال » و تكمله فرهاد و شيرين وحشى بافقى است و نيز ترجمه و شرحى از كتاب « اطواق الذهب » زمخشرى دارد . پسران وصال يعنى : وقار ، حكيم ، داورى ، فرهنگ ، توحيد و يزدانى همه از شاعران و هنرمندان عصر خود بودند . وصال در سال 1262 قمرى در سنّ 65 سالگى در شيراز وفات يافت . مدح حضرت رضا عليه السلام « 1 » قضا بس تيز چنگال است و سندان خاى دندانش * ندانم غير تسليم و رضا كس مرد ميدانش قضا تيريست صيد افكن پلنگ آويز و پيل اوژن 1970945 خ 0 1 خ * ولى بر آهوى دشت رضا كُند است دندانش قضا تيريست جوشن دروگر داوود 2080945 خ 0 2 خ جوشن‌گر 3970945 خ 0 3 خ * همى با اسپر دست رضا موم است پيكانش قضا را پادشاهى داد يزدان بر همه گيتى * چو سلطان گشت بر گيتى رضا را كرد سلطانش

--> ( 1 ) ديوان وصال ، چاپ سنگى ( محل و تاريخ چاپ مشخص نيست ) .